De hoogtepunten van mijn 1 maand trip naar The Philippines

Dag 1 tot 3: Coron

Coron is een basis in plaats van een strandplaats, en het weten dat verandert wat je boekt. Het stadje heeft geen strand aan de deur en de nabijgelegen zijn zwak, dus het allernuttigste stukje lokaal advies is om ergens met een zwembad te boeken, of een hotel te vinden dat dagkaarten voor het eigen zwembad verkoopt.

Wat je komt halen bevindt zich onder water. De haven van Coron herbergt meer dan tien goed bewaarde Japanse wrakken op dieptes van 10 tot 43 meter, allemaal gezonken in één Amerikaanse luchtaanval in september 1944 en nu werkend als kunstmatige riffen. Aan de oppervlakte is Kayangan Lake degene die iedereen fotografeert, en het heeft een echte curiositeit: het water is ongeveer 30% zeewater en 70% zoetwater, wat je merkbaar meer drijfvermogen geeft dan je verwacht. Twin Lagoon is de andere standaardstop.

De trip ging hier ook snorkelen met zeekoeien, wat het hoogtepunt was, en we zouden dat eerlijk presenteren in plaats van het te verkopen: waarnemingen zijn geen gepland product en geen operator kan je er een garanderen.

Om in de stad rond te gaan, een habal-habal, de motortaxi met de verlengde zitting, is de snelste point-to-point optie en de chauffeurs fungeren ook als informele gidsen. Spreek eerst de prijs af en heb een ruw idee hoe lang de rit zou moeten duren.

Slapen: in Coron stadje, met een zwembad. Er is geen strandlocatie die hier het waard is om voor te kiezen.

Hoe komen: vliegen van Manila naar Coron, ongeveer een uur, meerdere dagelijks, dan een minibus van Busuanga luchthaven naar de stad. De nachtelijke veerboot van Manila rijdt ook, 11 tot 13 uur, maar slechts enkele vertrekken per week.

Dag 4 tot 7: De expeditie van Coron naar El Nido

Dit is het deel van de route dat mensen onthouden, en het is de meest geciteerde hoogtepunt van het hele land. In plaats van de veerboot tussen Coron en El Nido te nemen, zeilt je de eilandengroep ertussenin over twee tot vier nachten, slapen in bamboe hutten op een ander eiland elke nacht, met maaltijden gekookt aan boord en geen telefoonsignaal voor de duur. Het kost €295 tot €590 afhankelijk van de operator en de lengte, en het boekt maanden van tevoren vol.

Twee dingen om te begrijpen voordat je eromheen plant. De route wordt bepaald door het weer, niet door een schema, dus de eilanden waar je stopt zijn niet de eilanden die de brochure toonde. En de vertrekdag zelf kan verschuiven, wat betekent dat je geen strakke vervolgverbinding erachter kunt boeken.

Dag 1Lagunes en het eerste eilandkamp

De eerste dag werkt meestal de rif- en lagounestops dicht bij Coron voordat het naar een strandkamp voor de nacht gaat. Verwacht 's ochtends snorkelen, 's middags door een lagune zwemmen en tegen donker een strand dat je voor jezelf hebt.

Dag 2Zandbanken en open water

De langste waterdag van de vier, die tussen eilanden kruist met zandbank- en rif stops ertussendoor en een picnicklunch op het zand. Dit is de dag dat de groep in een groep verandert.

Dag 3Schildpadden, een dorp en een kamp met karaoke

Snorkelen met schildpadden, een stop in een lokaal dorp en een nachtelijk kamp op Linapacan. Karaoke is meer een nationale instelling dan een curiositeit, en het zal je hier vinden.

Dag 4In El Nido

De laatste ochtend voert de noordelijke stranden in El Nido, dus je komt aan via zee in plaats van via een pier, wat veel de betere manier is om de plek voor het eerst te zien.

Slapen: op de eilanden van de boot, in bamboe hutten met een paar uur generatorstroom per nacht. Breng een koplampen en een powerbank mee.

Hoe komen: de expeditie vervangt de Coron naar El Nido oversteek. Als je het overslaat, duurt de snelle veerboot drie en een half tot vier uur voor ongeveer €26, of de vlucht duurt 40 minuten maar rijdt alleen op bepaalde dagen.

Dagen 8 tot 10: El Nido

Drie nachten is het juiste aantal hier, en dat is geen gok: drie nachten is de typische El Nido-boeking onder reizigers die plannen met Stippl, en 54% van de El Nido-stops zijn precies drie of vier. Het stadje zelf is niet de attractie en elke bron zegt dat duidelijk. Alles ligt op het water of langs de kust.

De boottochten zijn gestandaardiseerd als A, B, C en D, en elke operator voert dezelfde vier routes. Tour A is de beroemde, de Big Lagoon en de Small Lagoon, en het is ook de drukste; neem een kajak in de Big Lagoon in plaats van op de boot te blijven. Tour C is de eerste keuze voor snorkelen en degene om te boeken wanneer A vol is. Welke je ook neemt, boek deze minstens twee dagen van tevoren, want sinds 2019 geldt er een dagelijks bezoekersplafond op Bacuit Bay en de goede operators raken vol. Boek niet de goedkoopste boot: de goedkope vullen door groepen samen te voegen.

Buiten het water kun je een scooter huren voor €5 tot €7 per dag (₱350 tot ₱500) en 45 minuten naar het noorden rijden naar Nacpan, vier kilometer gouden zand dat zich in Calitang aan de tip opsplitst. Rijd niet na het donker terug. Taraw Cliff bij zonsopgang is de andere, een klim van 30 tot 40 minuten over scherpe kalksten, en een gids is feitelijk verplicht: het begin is moeilijk te vinden en de gidsen brengen handschoenen, helmen en hoofdlampen mee.

Twee lokale regels die niet algemeen Filipijnse adviezen zijn. El Nido heeft een aanhoudend zoetwaterprobleem, en voedsel bereid in leidingwater wordt herhaaldelijk gemeld als oorzaak van maagdarmstoornissen, dus controleer recente recensies voordat je ergens gaat eten. En er is feitelijk slechts één werkende geldautomaat in de stad, dus kom met contant geld aan. De Eco-Tourism Development Fee is €5,60 (₱400), eenmaal betaald en geldig voor tien dagen op elke tour.

Slapen: El Nido town voor de tourbureaus en de barstraat, Corong-Corong 1,5 km zuidelijker voor zonsondergangen en rust, Lio bij de luchthaven als je de resortversie wilt. Corong-Corong kijkt naar het westen en de stad niet, wat de hele reden is om het te kiezen, en een strandhuisje daar kost ongeveer €37 per nacht tegen ongeveer €70 voor een stadhotel met zwembad. Het strand is de goedkopere kant van deze stad, niet de duurdere.

Hoe je er komt: je komt met een expeditieboot aan. Anders is het de veerboot of het vliegtuig vanuit Coron.

Dagen 11 tot 13: Port Barton

Port Barton is het tegengif voor El Nido, en op deze reis was het de verrassende favoriet. Geen grote hotels, een handvol restaurants op één straat, en eilandhoppelingen die ongeveer een derde kosten van wat de Bacuit Bay-tochten doen.

Kom met de infrastructuur in gedachten in plaats van het te ontdekken: het dorp had alleen 's avonds elektriciteit, en het wifi is langzaam wanneer het überhaupt werkt. Dat is de ruil voor een strandplaats die nog steeds als een dorp voelt, en daarom houden mensen ervan of vertrekken ze na een nacht.

Slapen: overal in het dorp. Het is klein genoeg dat locatie nauwelijks uitmaakt, en de gasthuizen zijn familiebedrijven in plaats van gevestigde merken.

Hoe je er komt: gedeelde minibus langs de kustweg van El Nido, vier tot vijf uur. Verder naar Puerto Princesa is nog een minibus, en de bronnen zijn het oneens over of dat traject twee en een half uur of drie tot vier uur is, dus behandel het als een halve dag en ga rechtstreeks naar de luchthaven als je vliegt.

Dagen 14 tot 16: Padre Burgos, Southern Leyte

Dit is de omweg, en het is de reden waarom de route zo is gevormd. De reis ging naar Southern Leyte om met walvishaaien te snorkelen en te duiken, en het instinct erachter is juist ondanks de brutale logistiek.

Hier is het redenering, wat belangrijker is dan de itineraireliijn. Oslob aan het zuiden van Cebu is de gemakkelijke versie en het is degene om te vermijden: de walvishaaien daar worden dagelijks ongeveer 50 meter van het strand vandaan met de hand gevoerd, wat hun migratie verstoort en ze afhankelijk maakt van mensen, met honderden boten per dag die ze verdringen. De ontmoetingen die het waard zijn om voor te reizen zijn er waar de dieren natuurlijk voorbijkomen, en Donsol in Bicol en Sogod Bay in Leyte zijn de twee die bronnen noemen. Donsol loopt van november tot mei, zonder voeding, zonder duiken en zonder flitsfotografie.

Wees realistisch over de kosten om hier te komen. Het is een keten van vluchten en bussen terug via Manila of Cebu, en het kost in elke richting bijna twee dagen. Als je vier weken hebt en liever strandtijd wilt dan dit, schrap het en geef de dagen aan Siargao en Siquijor. Als de walvishaaien de reis zijn, hou het vast en bouw een buffertag erin.

Slapen: duikresorts langs de kust in plaats van een stad met een keuze aan bedden. Boek vóór je reist, want hier is geen walk-in-markt.

Hoe je er komt: er bestaat geen directe route vanuit Palawan. Verwacht een vlucht naar Manila of Cebu, een tweede vlucht naar het oosten en een lange busrit aan het andere eind.

Dagen 17 tot 22: Siargao

Geef Siargao het langste blok van de reis. Reizigers die plannen met Stippl blijven hier gemiddeld bijna vijf nachten, langer dan elke andere bestemming in het land en meer dan drie keer wat zij aan Manila besteden, en de reden is duidelijk zodra je aankomt: het is een surfeiland met een echte sociale scene in plaats van een strand met een bar ernaast.

Cloud 9 is de golf waarvoor het beroemd is, een zware barreling reef break die world-tour evenementen heeft gehost en geen beginnersgolf is. Jacking Horse en Secret Spot zijn waar je eigenlijk leert. Zonder board huur je een scooter voor ongeveer €6 tot €9 per dag en rijdt je over het eiland: Sugba Lagoon is degene waarover iedereen spreekt, en Naked Island voor de kust is genoemd naar het feit dat er helemaal niets op groeit.

De seizoensvalkuil, en dit is de enige duurste fout op deze route. Siargao keert de nationale kalender om. Het droge seizoen begint rond maart, de beste branding loopt van augustus tot november, en december tot februari is het hoogtepunt van het regenseizoen met typhoonrisico. Een reis gebouwd rond het nationale droge seizoen van december tot april brengt je hier op precies het verkeerde moment van het jaar. Voer de hele route uit van februari tot april en accepteer dat Siargao aan het begin van zijn droge seizoen is, of voer het later uit en accepteer natter Palawan. Je kunt niet beide hebben.

Slapen: General Luna voor de bars, de restaurants en iedereen anders. Dapa en Pacifico zijn de plekken waar je naartoe gaat als je de rustige versie van hetzelfde eiland wilt.

Hoe er te komen: vliegen, vanuit Cebu City in ongeveer een uur of vanuit Manila in ongeveer twee uur. De veerboot bestaat, is indirect en duurt ongeveer 12 uur, en bijna niemand neemt hem. Boek van tevoren: Siargao-routes zijn het prijsgevoeligst in het land.

Dagen 23 tot 26: Siquijor

Siquijor is het eiland van magie, en de reputatie is echt genoeg dat het toerisme hier jarenlang achterblijf terwijl Bohol en Cebu floreerden, zuiver vanwege de zwarte-magie- en genezersverhalen. Wat je eigenlijk krijgt is een klein, goedkoop, erg veilig eiland dat je in een dag met een scooter kunt rondgaan, met watervallen, touwen schommels, eeuwenoude kerken en grotten ertussenin.

Het is ook het eiland dat de bronnen aanraden om een Filippijnse reis mee te beginnen in plaats van mee te eindigen, om dezelfde redenen: klein, gemakkelijk, vol met familiebedrijven en bijna onmogelijk om fout te doen. Een fulldaytricitycarter kost ongeveer €14 (₱1.000) als je liever niet rijdt.

Slapen: San Juan aan de westkust, waar het strand, de zonsondergangen en de meeste goeie plekken om te logeren zijn.

Hoe er te komen: OceanJet vanuit Cebu City via Bohol, ongeveer vijf uur, of vanuit Bohol direct in anderhalf tot drie uur afhankelijk van de boot, voor minder dan €13. Boek van tevoren, deze zijn snel uitverkocht. Het alternatief is vliegen naar Dumaguete en in 45 minuten tot twee uur oversteken.

Dagen 27 tot 30: Moalboal

Moalboal eindigt de reis met de ene ervaring die geen boot en geen boeking nodig heeft. Honderdduizenden sardines zwermen meters uit de kust van Panagsama Beach, 365 dagen per jaar, en je kunt er met je eigen snorkel vanuit het zand naar toe zwemmen voor de prijs van een klein intreegeld. Er zijn maar een handvol plekken op aarde waar dat waar is.

Het andere wat iedereen hier doet is de canyoneering naar Kawasan Falls in Badian hiernaast, springen, glijden en drijven een rivier kloof af met dalingen die escaleren van drie meter tot zeventien. Het is de meest verkochte dagtocht vanuit Cebu en het draagt echt risico met zich mee dat de marketing niet noemt: de route was gesloten voor het publiek tot oktober 2023, de toegang is nog steeds beperkt, en onafhankelijke reviews wijzen op de afwezigheid van getrainde eerstehulpverleners. Boek een exploitant die een helm en een reddingsvest levert, en behandel de hoge sprongen als optioneel, want dat zijn ze.

Een fiets huren en langs de kustweg rijden is de moeiteloze versie van een dag hier, en het is een goede laatste.

Slapen: in Moalboal zelf in plaats van in Cebu City. De stad heeft geen strand en dit is 2,5 tot 3,5 uur weg, dus baseren in de stad om hier dagelijks heen te gaan heeft geen zin.

Hoe er te komen: vanuit Siquijor is het een veerboot naar Dumaguete, een driewieler naar Sibulan, een korte veerboot naar Liloan en een bus naar het noorden, wat een hele dag is. Vanuit Cebu City is het de Ceres-bus vanuit het South terminal, 2,5 tot 3,5 uur, €2,50 tot €3,50 (₱180 tot ₱250), elk halfuur tot uur.

Voor het hele land op één plek, zie onze Filippijnen-gids (/discover/philippines).

Tussen de haltes pendelen

Inter-eilandlogistiek is niet een detail van een Filippijnse reis, het is de reis. Vrijwel elke reis tussen eilandgroepen is een vlucht plus een boot plus een busje in plaats van één sprong, en vrijwel alles loopt via Manila of Cebu City.

Drie regels die je een dag besparen. Boek binnenlandse vluchten maanden van tevoren: ongeveer €40 tot €60 boek eerder tegen €110 tot €120 of meer op het laatste moment, en El Nido, Coron en Siargao verkopen het eerst uit. Bouw een bufferdag aan beide zijden van een bootleg, omdat een stormsignaal zeilingen opschort ongeacht hoe de hemel eruitziet. En wees minstens tien uur voor een internationale vlucht terug in Manila, omdat namiddagvluchten binnenlands routinematig vertraagd zijn en de Siargao tot Manila-route het meest vertraagd is in het land.

Grab werkt in Manila en Cebu City en nergens op de eilanden, waar het terug gaat naar het eens worden met een driewieler chauffeur over een prijs. Boten, driewielers en busjes zijn geprijsd per voertuig in plaats van per persoon, dus het vinden van twee andere reizigers aan de pier halveert je transportlijn.

Wat een maand op de Filipijnen kost

Zet je verwachtingen af tegen Zuidoost-Azië in plaats van tegen Europa. De Filipijnen zijn goedkoop volgens wereldstandaarden en aanzienlijk duurder dan Thailand, Vietnam of Indonesië, om twee redenen die beide slaan op een route als deze: de binnenlandse vluchten zijn onvermijdelijk, en goed onderdak is echt zeldzaam, dus het prijst als iets wat zeldzaam is.

De drie dingen die een budget op de Filipijnen sprengen zijn elke keer dezelfde drie: niet vooruit boeken van vluchten en bedden, reizen rond Kerstmis of in de Heilige Week, en alleen Westers eten. De goedkope laag hier is echt goedkoop. Een carinderia-bord met rijst en stoofpot, gekozen door naar de potten te wijzen, kost een paar euro's, en de stranden, watervallen en uitzichtspunten zijn meestal gratis.

Twee kosten om voor in te plannen die niet in enig dagelijks bedrag verschijnen. Het expeditie is een enkel €295 tot €590 bedrag dat in een week binnenkomt in plaats van over de maand verspreid. En milieu- en terminalkosten worden constant in rekening gebracht, meestal een euro of twee per locatie, verplicht en gecontroleerd in El Nido en Coron, dus zorg dat je kleine briefjes hebt.

Wat we aan deze route zouden veranderen

Verwijder Southern Leyte als de walvishaaien niet het doel zijn. Het zijn ruwweg vier reisdagen voor één ervaring, en die vier dagen zouden je het hele Bohol of een degelijke periode op Bantayan kunnen kopen.

Verplaats Siquijor naar het begin. Het is het eiland dat bronnen aanbevelen om een Filipijnse reis mee te openen: klein, goedkoop, veilig, gemakkelijk te bereiken, en een zacht begin na een lange vlucht. Het aan het eind eindigen betekent dat je het makkelijkste eiland ontmoet als je niet langer makkelijk nodig hebt.

Geef Siargao een week in plaats van vijf dagen, wat onze eigen gegevens suggereren dat mensen toch doen, en het is de ene stop op deze route waar de extra dagen de ervaring echt veranderen in plaats van het gewoon te verlengen.

Voeg Bohol toe als je Leyte laat vallen. Het ligt rechtstreeks tussen Cebu City en Siquijor op deze route, het is drie veervrije uren van waar je al bent, en het is de keuze voor de Chocolate Hills en de stranden van Panglao. Voor hoe die stranden zich verhouden tot de rest van het land, zie onze gids voor de beste stranden op de Filipijnen.

Praktische tips voor een maand op de Filipijnen

Registreer je voor eTravel voordat je vliegt, en betaal er niets voor. Het is verplicht voor elke aankomst, het duurt ongeveer vijf minuten op etravel.gov.ph binnen 72 uur voor landing, en het kost nul. Het Bureau of Immigration waarschuwt publiekelijk voor betaalde look-alike sites: als een site je geld vraagt, is het niet de gouvernementele. De meeste nationaliteiten krijgen dan 30 dagen visumvrij, verlengbaar tot 59.

Zorg voor contant geld, en haal het maximum op. Kaarten werken bij grote hotels en restaurants en bijna nergens anders, en geldautomaten op kleine eilanden raken leeg of buiten dienst. BPI-automaten staan rond €278 (₱20.000) per opname toe tegen ruwweg de helft daarvan elders, wat de vaste vergoeding verspreidt, maar BPI is geconcentreerd in de grotere steden.

Pak voor de boten, niet voor het strand. Een droge tas, waterschoenen voor canyoning en rotsachtige bootlandingen, een regenponcho, een powerbank, een koplampen, een sneldrogende handdoek en oordopjes voor de hanen en de karaoke. Breng je eigen snorkelset mee: het is goedkoper dan herhaalde verhuur en het is wat je de sardinenpel gratis laat zwemmen.

Drink nergens kraanwater, ook niet in Manila, en in El Nido zorg je ook voor wat je eten in gekookt wordt.