De mooiste stranden van de Filipijnen: 5 prachtige kustbestemmingen

Het korte antwoord

De vijf mooiste stranden van de Filipijnen zijn White Beach op Boracay voor de volledige resortstrip, Alona Beach op Panglao voor duiken, Nacpan Beach bij El Nido voor vier kilometer bijna leeg zand, Saud Beach in Pagudpud voor het verre noorden, en Paradise Beach op Bantayan voor de rustigste dag van je reis.

Ze liggen op vier verschillende eilanden in drie verschillende eilandengroepen, dus het eerlijke antwoord op "kan ik alle vijf doen" is nee, niet in twee weken. Kies twee clusters en bezoek ze goed.

De ene datum die alles bepaalt: februari tot april is de enige periode waarin bijna het hele land tegelijkertijd droog is, en het is ook wanneer de boten werkelijk varen. Buiten die periode kunnen het strand dat je hebt geboekt en het strand dat je bereikt twee verschillende dingen zijn.

De 5 mooiste stranden van de Filipijnen

1. White Beach, Boracay

Vier kilometer wit zand met uitzicht op het westen, wat verklaart waarom elke Boracay-zonsondergangfoto er zo uitziet. Dit is het meest ontwikkelde en meest gecommercialiseerde strand van het land, en dat is een afweging en geen kritiek: het betekent echte restaurants, echte bars, watersport, en een bed tegen elke prijs, op een kustlijn waar goeie accommodatie echt schaars is.

Er komen daar komst in twee stappen. Vliegen naar Caticlan, wat het dichtstbijzijnde vliegveld is, of naar Kalibo, wat meestal het goedkopere tarief is, en vervolgens oversteken van Caticlan Jetty Port naar het eiland per veerboot. Reserveer voor de vergoedingen aan de pier: een terminalvergoeding van €1,40 (₱100) en een milieuvergoeding van €1,05 (₱75), beide bij aankomst ingeheven.

Eén ding regelen voor je vliegt. Boracay hanteert een registratiesysteem, dus je hebt een iPass en een bevestigde boeking bij een erkend hotel nodig voordat je op het eiland aankomt. Zomaar verschijnen om een kamer te zoeken is hier niet mogelijk zoals op Siquijor of Bantayan.

De meeste reizigers die Boracay plannen met Stippl geven het drie of vier nachten, wat ongeveer klopt: twee hele strandagen, één bootdag, en een dag die nergens heen gaat.

2. Alona Beach, Panglao Island

Alona is het strand waar je heen gaat voor wat eronder zit. Panglao ligt voor de kust van Bohol, het hele land ligt in de Koraal Driehoek, en dit gedeelte is waar de duikwinkels, de boten en het rif allemaal op loopafstand van elkaar liggen. Twee duiken op Panglao kosten ongeveer €51 (₱3.650), wat onder de goedkoopste rifdiving ter wereld is.

Het strand zelf is van het drukke, gezellige soort: restaurants en bars langs het zand, duikcentra ertussenin, en een mix van resorts en gasthuizen erachter. Bohol is ook de juiste keuze als je met kinderen reist, omdat de afstanden kort zijn en het water kalm is.

Het is het makkelijkst vanuit Cebu City: OceanJet voert de snelle veerboot van Pier 1 naar Bohol in ongeveer twee uur, ruwweg tien vaarten per dag. Boek online in plaats van aan de balie, die bruist van bedrijvigheid, en meld je 45 minuten voor vertrek aan. Van de Boholpier is het een korte wegtransfer naar Panglao.

Geef Bohol ongeveer drie nachten. Dat kost Alona, een duikdag en de Chocolate Hills binnenlands, wat de andere reden is waarom mensen komen.

3. Nacpan Beach, El Nido

Als je wilt dat één strand op deze lijst het lege is, maak het Nacpan. Vier kilometer goudkleurig zand 45 minuten ten noorden van El Nido town, splitsend in Calitang aan de verre punt, met een handvol hutjes die kokosnoten en gegrilde vis verkopen en niet veel meer. Het is groot genoeg dat het nooit echt druk aanvoelt, zelfs in februari.

Huur een motor in plaats van een driewieler: dat kost ongeveer €5 tot €7 per dag (₱350 tot ₱500) en het is het verschil tussen één strand zien en vier stranden zien, want Las Cabañas, Corong-Corong en Duli liggen allemaal op dezelfde kust. Eén vast stuk lokaal advies: rij niet na donker terug van Nacpan of Duli. De weg is onverlicht en de locals zullen je hetzelfde vertellen.

De Bacuit-eilandengroep is de andere helft van wat mensen hier heen trekt, en de reden waarom Nacpan als uitvalbasis werkt in plaats van als dagtrip: de island-hoppingboten vertrekken vanuit dezelfde stad.

El Nido zelf heft een Eco-Tourism Development Fee van €5,60 (₱400) per bezoeker, eenmaal betaald en geldig tien dagen voor elke tour. Het wordt ingezameld door het touroffice en doorgegeven aan de gemeente, dus het is geen winstmarge van de operator, en elke pagina die nog €2,80 (₱200) aanhaalt, is verouderd. Binnenkomst gebeurt via AirSwift van Manila naar Lio-vliegveld, ongeveer een uur en twintig minuten, of de weg van Puerto Princesa: vijf tot zes uur in een gedeelde minivan voor €7 tot €10 (₱500 tot ₱700), of zeven tot acht uur met de bus voor €5 tot €7 (₱367 tot ₱483). De bus is langzamer en comfortabeler.

El Nido is de tweede grootste Philippine-bestemming in onze eigen reisgegevens, en het is de enige grote waar mensen echt blijven. Drie nachten is de typische boeking, en 54% van El Nido-stops zijn exact drie of vier nachten, het strakste patroon overal in het land. Nacpan is wat je doet met de dag dat je niet op een boot bent.

4. Saud Beach, Pagudpud

Saud is de buitenbeentje op deze lijst en de reden waarom het hier is: het is de enige op het vasteland, hoog op de noordkust van Luzon in Ilocos Norte, ver weg van elk ander strand in dit artikel. Reizigers hebben het jaren lang het Boracay van het Noorden genoemd, wat je vertelt hoe het eruitziet, een lange bleek halve maan met kalm water, en ook wat het niet heeft, namelijk de menigte.

Het dichtstbijzijnde vliegveld is Laoag, met vluchten van Manila. Daarna, wees eerlijk tegen jezelf over de afstand: dit is een reis naar noord-Luzon, niet een add-on naar Palawan of Visayas, en het past beter bij Vigan en de Ilocos-duinen dan met iets anders op deze lijst.

Accommodatie hier bestaat uit kleine resorts en homestays in plaats van een hotelstrip. Plan op contant geld en op eten waar je slaapt.

5. Paradise Beach, Bantayan Island

Bantayan ligt voor de noordpunt van Cebu, en Paradise Beach is het rustige eind van een rustig eiland: wit zand, helder ondiep water, en een vissersdorpstempo dat niet veel is veranderd. Het eiland draait op resorts in plaats van hostels, dus de sociale backpacker-scene die je in El Nido of op Siquijor krijgt, is hier gewoon niet aanwezig, en voor veel mensen is dat exact het punt. Kitesurfen is het enige georganiseerde ding om te doen.

Er komen betekent dat je over de gehele lengte van Cebu-eiland naar de noordelijke haven gaat en per veerboot oversteekt, wat een volle reisdag is in plaats van een ochtend. Controleer het kruisingsschema lokaal op de dag, want gepubliceerde tijden zijn indicatief hier en een stormsignaal annuleert boten voordat het vluchten annuleert.

Moalboal ligt aan het andere eind van hetzelfde eiland, waar de sardinerun meters uit de kust zit, en het is de gebruikelijke tweede stop als je Cebu toch oversteekt om Bantayan te bereiken.

Twee nachten is genoeg, en er is geen geldautomaat waar je op kunt vertrouwen, dus neem contant geld mee van Cebu City.

Een strandlijstje samenstellen is het makkelijke gedeelte. Uitwerken welke twee van deze eigenlijk op dezelfde route liggen, is het gedeelte dat een avond opeet, en het is het gedeelte wat een Stippl-reis voor je doet: laat de stranden erin, en het werkt de volgorde, de vluchten en de veerboten uit.

Wanneer je gaat, strand per strand

Het droge seizoen loopt van december tot april, en februari tot april is het ideale moment: februari is de droogste maand van het jaar in het hele land, en El Nido's eigen regenval vertelt het verhaal beter dan welk gemiddelde ook. februari krijgt 14 mm regen daar, juli krijgt 480, wat een 34-voudige schommeling is tussen hetzelfde strand in twee verschillende maanden.

Mei en november zijn de voordelige keuzes. Ze zijn respectievelijk warmer of groener, prijzen dalen, en de zeeën zijn meestal nog bruikbaar voor boten en snorkelen. Wat je opgeeft is zekerheid.

Tyfoonrisico bestaat van juni tot december en piekt augustus tot oktober. De oostkust is het meest blootgesteld, Palawan en de Visayas minder, maar een stormwaarschuwing stopt vaarten overal ongeacht hoe het uit het raam ziet.

En één val die het waard is om te kennen voordat je vluchten boekt: Siargao loopt volgens de tegenovergestelde kalender van de rest van het land. Het droge seizoen begint rond maart en december tot februari is het hoogtepunt van het regenachtige seizoen. Een plan voor het nationale droge seizoen dat eindigt op Siargao brengt je daar op precies het verkeerde moment.

Wat een strandtrip naar de Filipijnen werkelijk kost

De Filipijnen zijn goedkoop volgens wereldnormen en niet volgens Zuid-Aziatische normen. Het kost aanzienlijk meer dan Thailand, Vietnam of Indonesië, om twee redenen die beide op een strandtrip verschijnen: de binnenlandse vluchten zijn onvermijdelijk, en goede accommodatie is echt schaars, dus het prijst als iets wat schaars is.

Vroeg boeken is de grootste hefboom van het hele budget. Een binnenlandse kaartje geboekt maanden van tevoren kost ongeveer €40 tot €60; dezelfde stoel geboekt op het laatste moment kost €110 tot €120 of meer, en de routes El Nido, Coron en Siargao zijn als eerste uitverkocht.

Een paar kosten die gemakkelijk vergeten worden en snel oplopen op een strandtrip:

• Milieugebeurenheden en terminalkosten, berekend op bijna elk eiland en elke locatie. De El Nido ecogebure is €5,60 (₱400), de steiger van Boracay kost €1,40 (₱100) plus €1,05 (₱75), en de meeste stranden en uitkijkpunten berekenen iets kleins bij aankomst.
• Boten, trike's en busjes worden per voertuig geprijsd, niet per persoon, dus samenwerken met twee andere reizigers bij de pier halveert je transportkosten onmiddellijk.
• Accommodatie op het strand is vaak de goedkopere kant van de stad, niet de duurdere. In El Nido kost een strandhuisje in Corong-Corong ongeveer €37 per nacht tegen ruwweg €70 voor een stadhotel met een zwembad.

Hoe je deze stranden in één trip aan elkaar linkt

Niemand doet alle vijf. De eilandengroepen liggen te ver uit elkaar, en de vluchten ertussen gaan meestal terug via Manila of Cebu City. Wat werkt is het kiezen van één cluster en het toevoegen van een tweede als je drie weken hebt.

Coron ligt aan het noordeinde van dezelfde Palawan-keten als El Nido en is de gebruikelijke tweede stop voor iedereen die twee weken in plaats van een week heeft, bereikt met een veerpont in plaats van nog een vlucht via Manila.

Cebu City is het scharnier voor de Visayas-helft. Het is de tweede deur van het land, het heeft de veerpont en de bussen, en reizigers die het gebruiken plannen de langste Filipijnse trips die we zien, gemiddeld 7,84 stops tegen een nationaal 5,82. Het is ook precies één nacht waard: zes Cebu City stops in tien zijn een enkele nacht, en één op vijf draagt helemaal geen nacht.

Als je een maand hebt en alles ervan wil, geldt de volledige maand durende route naar de Filipijnen voor Palawan en de Visayas in één lijn, met de veerpont dagen ingebouwd.

Voor het hele land op één plek, zie onze Filipijnen gids (/discover/philippines).

Praktische tips voor strandagen op de Filipijnen

Er zijn geen badmeesters. De meeste stranden hier hebben geen badmeester en geen waarschuwingsborden, en sterke zeestromen zijn gebruikelijk. Vraag lokaal naar voren voordat je ergens nieuws gaat zwemmen, en neem het antwoord serieus: sterke stromingen bij Pacifico Beach op Siargao en de trekkracht onder Tappiya Waterfall bij Batad zijn beide benoemde gevaren die er vanaf het zand naar niets uitzien.

Koop zonnebrandcrème bij een apotheekketen of een duikshop, of breng je eigen mee. Vervalsingen van bekende merken duiken op bij strandkraampjes en bieden mogelijk helemaal geen bescherming, en whitening formules zijn eerder de norm dan de uitzondering. Reef-safe is degene om naar te zoeken, en het is niet optioneel op een bootdag.

Breng je eigen snorkelset mee. Het is goedkoper dan herhaalde verhuren, het past beter, en het betekent dat je Moalboal's sardinesrun rechtstreeks vanaf het strand kunt zwemmen voor de prijs van een klein entreegeld. Een druppel babyshampoo gewreven in het masker voorkomt dat het beslaat zonder te prikken.

Draag contant geld bij je, in kleine briefjes. Kaarten werken in grote hotels en restaurants en bijna nergens anders. Geldautomaten op kleine eilanden raken leeg of buiten werking, en El Nido heeft effectief één machine in de stad die werkt. Geld opnemen voordat je ergens ver weg gaat, niet daarna.

Laat de schelpen waar ze zijn. Kluizenaarkrabben hebben ze nodig en de mineralen voeden de kustlijn, en het is een van de weinige regels hier waar iedereen het werkelijk over eens is.

Connectiviteit verdient een eigen regel, omdat het verandert hoe je plant. Wifi is traag en instabiel in het hele land en effectief afwezig op plaatsen zoals Port Barton en op expeditie-eilanden, dus boek je volgende boten en bedden terwijl je nog steeds een signaal hebt in plaats van aan te nemen dat je er een zult vinden op het volgende strand.