-
Cancún, Mexico
koekoek ,
30 frank voor
20 minuten mail. ik kan dus vaker iets van mij laten horen.
Onze reis
heeft serieus wat langer geduurd dan verwacht. We zijn 26 uur onderweg
geweest-. Het weer was te slecht om op te stijgen. Dus in NY hebben we 6u
gewacht op vlieghaven en nog eens 3uren in vliegtuig. We zijn om 9u belgische
tijd in ons bedje gekropen zaterdag, het was toen 2u lokale tijd.
Uiteindelijk
goed geslapen in een redelijk hotel. bioritme is volledig in de war. Het is
hier vreselijk warm en vochtig. onze busticketten voor morgen richting merida
al besteld. nu eem frisse duik in zwembad gaan nemen.en wat inkopen.
-
Mérida, Mexico
Na een heerlijke dag rust en aanpassing aan deze tijd en temperaturen, weer een
bus (4u) genomen. We zitten nu in merida (volgens schema). Het is hier een erg
leuk stadje. We blijven hier gelukkig enkele dagen om een paar uitstappen te
doen.
Ons hotelletje (santa lucia) valt hier goed mee. Erg proper met sanitair op de
kamer. We hebben onze muskietennetten nog niet moeten uithalen. Jammer genoeg
is er geen airco alleen zo'n ventilator aan het plafond.
Het is hier in
mexico erg westers. Er is hier een carrefour, een six flags pretpark. Zelfs
nutella¡¡¡¡ de reis kan al niet meer stuk.
Morgen gaan we
naar chichen itza, eindelijk een beetje cultuur. Dat zijn echte maya ruines.
het is hier
erg leuk. We moeten nog onze draai wat vinden en lore wat proberen te temperen.
Je kent ze, met al haar energie...
Saidja is erg
rustig en weet alles goed te leiden en te organiseren.
Ik heb me nog
geen enkel ogenblik onveilig gevoeld alhoewel we hier inderdaad wel opvallen.
maar we gebruiken toch ons buikzakje voor de zekerheid. We hebben ons reeds
gespecialiseerd in vies terug kijken als ze ons aanspreken en helemaal niet te
reageren als er gefloten wordt. Ons cash mexicaans geld is al bijna op (al onze
trips zijn bijna al betaald voor de komende dagen), maar gelukkig heb ik nog
die dollars die we hier kunnen inwisselen. Ik ben nog geen enkele gebeten door
een mug, dus die producten doen wel echt hun werk.
26/8
Vandaag een
redelijke zware dag bezoeken gehad. Ik ben doodmoe. Maar het was meer dan de
moeite waard. Het was prachtig maar wel vreselijk heet. We hebben 2uur op een
terrasje gezeten in de schaduw over de middag anders had ik het niet overleefd.
Je zweet je hier te pletter, dus veel drinken en helemaal geen zin in eten.
Ook het
ongedierte heeft het hier naar zijn zin. Vandaag kakkerlakken in het station,
gigantisch veel rode mieren (volgens saidja termieten), hagedissen,
salamanders, ...
En er zit een
mug op de kamer... Dat beloofd voor deze nacht. Lore staat al vol muggebeten,
ik houd het bij kleine mierebeten maar daarom jeuken ze niet minder.
groetjes
soetkin
Ik voel me nog
steeds goed veilig. Geen reden om ongerust te zijn. We verblijven ook steeds in
erg propere hotelletjes die 's nachts bewaakt worden.
Vergeef me
mijn typfouten:
Het is al erg
laat
het is een
qwerty klavier
en het moet
hier rap gaan... Nog veel mails te schijven.
groetjes
knuffels aan
mijn woefs
Soetkin
27/8
Hoi
Hier zjin we
weer.
Gisteren
hebben we een georganiseerde bustrip gedaan (Puucroute) waar vooral Uxmal
gekend is. Een prachtige streek vol met restanten van het mooie mayarijk.
Wel wat
geldklopperij want voor ieder tempeltje moesten we apart betalen.
(3euro). maar
het bleek allemaal de moeite.
de
airconditioning van de bus liet het jammer genoeg soms wat afweten. we hebben
ons dus te pletter gezweet. Ook ter plaatse, in de volle zon over de middag
rondlopen tussen een paar omgevallen stenen, weegt soms wat zwaar.
Maar we zijn
hier maar voor een keer dus hebben we volhard.
Het zwembadje
in ons hotel was gelukkig gekuist en bij onze terugkeer hebben we zalig kunnen
ploeteren in het (lauwe) water.
we gingen dan
eigenlijk nog vanalles bezoeken 's avonds en eens goed gaan eten MAAR we gingen
ons eerst een beetje op ons bedje leggen.
2,5uur later
(om 21u30) is Lore als eerste plots wakker geschoten en we hebben ons echt
moeten dwingen om op te staan en toch iets te gaan eten. Ook nog naar een
cybercafe zoeken was er teveel aan. Maar deze morgen stonden we wel te popelen
om nieuwtjes van thuis te horen. En joepie: 12 berichtjes: goed bezig, doe zo
voort¡¡¡¡¡¡
Overdag kan je
hier werkelijk niet eten van de warmte (1 pistolet op een ganse dag en dan heb
je nog niet eens honger). Onze darmen beginnen hier ook last te hebben van de
lokale voedingsgewoonten. Gelukkig zijn er genoeg (redelijk propere) toiletten
in
de gebuurte.
Vanavond (om
19u) nemen we een nachtbus naar San cristobal de las casas. 12 uur rechtop
zitten. Ik kijk er al helemaal niet naar uit maar het is de enige manier om er
te geraken. we verbijven daar in hotel sancristobal ( het is al gereserveerd
voor 3 dagen).
Misschien dat
ik dus morgen nog niet kan mailen.
Tot gauw,
Groetjes
Soetkin
- Parque Chichen Itzá
- Uxmal Arqueologico
-
San Cristobal de las Casas, Mexico
30/8
Buenos dias,
Gisteren een
beetje pech gehad met de computer. Ik had net 15 min. getypt aan een lange mail
als heel het spel vastloopt en ik alles kwijt was. De eigenaar sprak alleen
maar spaans en was niet erg behulpzaam. ik mocht niet eens herbeginnen.
Nu ja, vandaag
dan maar nieuwe start.
De nachtbus
was een helse tocht. Er speelde de hele tijd een veel te luide derde-rangs
gedubde spaanse film. Maar gelukkig hebben we elk 2 plaatsen kunnen inpalmen.
ik geef toe dat we er een beetje voor moeten hebben zeuren, maar het is het
resultaat dat telt, he. Zo was het nog enigzins te doen.
San cristobal
de las casas is fantastisch.
Ten eerste
omdat het hier overdag 20 graden is en 's avonds hebben we zelfs een trui
nodig. (dat is nogal veel beter in vergelijking met de 40 graden in merida, ook
's nachts¡). Gedaan met afzien van de warmte.
Het is hier
echter ook volop regenseizoen. Ik voel me dus een beetje thuis.
De KW
vergezelt ons constant want af en toe is er hier een tropische stortbui zoals
we in Belgie niet kennen.
Ten tweede
omdat ik me hier in een echte cowboyfilm waan. Er lopen hier van die rasechte
indianen (met cowboyhoed), je passeert ranches, de vrouwen doen tesamen de was
in de beken. Jammer genoeg zien mijn 2 compagnions een ritje te paard niet
zitten. Dus dat is maar afgelast want altijd samen blijven, (he pap)
Ten derde : Ze
zijn hier ook veel vriendelijker dan in die grootsteden EN er zitten hier geen
muggen. JOEPIE, eventjes al onze korsten laten genezen ( sorry mam, we hebben
ze allemaal open gekrabt)
We hebben ook
ons oorspronkelijk gereserveerd hotelletje niet behouden. De prijs blijkt veel
te hoog te liggen. in de plaats ervan hebben we een erg gezellig, klein
pensionnetje gevonden met een leuke binnentuin. 'media luna'
De kamer is
maar 16 euro per nacht.
Er is hier een
organisatie (Na-bolom) die voor het behoud van het tropische regenwoud en de
daarin levende indianen streeft. Blijkbaar internationeel redelijk gekend
(mitterand komt hier vaak op bezoek en ook onze jean-luc dehaene is hier
geweest). Saidja is natuurlijk al volledig verkocht om hier als vrijwilliger te
komen werken voor een aantal maanden. Er is een maya-ziekenhuis aan verbonden
waar ze nog met kruidengeneeskunde en andere rare dingen genezen.
we zijn
vandaag met hen op pad geweest. We hebben 2 indianendorpen bezocht:
zinnacantan en
san juan chamula waar de tzotil-indianen leven. Bij families binnen geweest en
daar taco's gepresenteerd gekregen. Ook de typische offeringsrituelen in de
maya-kerk meegemaakt. Jammer genoeg mochten we daarvan geen foto's maken, want
het was de moeite. Onze gids was zelf een indiaanse. Ze heeft dus de hele tijd
uitleg kunnen geven over hun levenswijze, geloof, gewoonten.
We gaan ook
met hen op 3-daagse vanaf maandag. Een medeweker is een indiaan van het
lancandon-ras. Dat is de enige groepering indianen die niet door de spanjaarden
gevonden en verslaan zijn, ze leven die Bonampak waar er eigenlijk bitter
weinig toeristen komen omdat het zo slecht te bereiken is.
Hij neemt ons
mee naar zijn geboortedorp in het regenwoud. We passeren ook langs palenque met
hen, vandaar dat heel ons schema wat aangepast is. Het spaart ons in ieder
geval opnieuw een nachtbus uit want we kunnen mee met de auto.
Morgen
(zaterdag) nog de canon el sumidero ( boottocht) en chiapa de corzo en zondag
een echte indiaanse mis meevolgen.
Je ziet: we
hebben nog een druk schema maar we genieten van elke minuut. Het is echt de
moeite maar ook heel erg vermoeiend. We hebben echt wel onze siesta's nodig
(ook voor de goede sfeer erin te houden, je kent mijn humeur als ik moe ben,
(he Bjorn))
hasta la vista
soetkin
Hoi pap en mam,
Echt
ongelooflijk bedankt dat ik deze reis mocht maken. Het is -zoals je hebt kunnen
lezen- fantastisch. Once in a lifetime¡¡¡ Ik geniet er volop van want ik besef
maar al te goed dat dit een unieke ervaring is.
Desalniettemin
(mooi woordje, he mam- trek ik nu niet teveel op pap¿) is het ook erg zwaar. Je
kent me, he. een echte huismus. Ik begin jullie al erg te missen en heb het
toch vaak lastig (vooral 's nachts) maar ook vandaag. ik ben wat ziek geweest
(hoofpijn, misselijk,...) Geen idee wat de oorzaak is:
hitteslag, de
voortdurende buikloop, te weinig eten, te weinig slaap, verandering van
eetgewoonten, ...
in ieder geval
miste ik de aandacht (op het nippertje niet dood). De bezorgdheid van lore en
saidja was erg lief ( ik moest de rest van de dag de rugzak niet dragen en ze
hebben me in ed watten gelegd) maar kwam nog lang niet in de buurt van die van
jullie.
Vele groetjes
en dikke knuffels
Soetkin
PS: vergeet
ook mijn woefs niet. Af en toe eens gek doen met paco waco en aandacht voor
mijn miene
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
31/8
Hallo België,
Het is hier
alweer de moeite geweest. Gisteren gingen we gewoon wat rondslenteren en we
zijn van de ene verassing in de andere terecht gekomen.
Het was hier
blijkbaar een feestdag en terwijl wij rijtje aan het schuiven zijn bij de bank,
breekt er een heel volksfeest los. een ganse processie van verklede mensen die
iedereen in het publiek ten dans uitnodigde en daarna een stoet cowboys die
stuntjes te paard lieten zien. Ik jaloers natuurlijk.
Daarna wat
geschommeld in de hangmatten aan ons hotel. Er is een ontzettend tof koppel
hollanders toegekomen die op wereldreis zijn. De hele tijd zitten kletsen en
afgesproken 's avonds iets te gaan drinken.
Toen wilde
saidja nog wat kerken bezoeken, een ervan was wel heel erg mooi versierd. Wij
dus naar binnen en de opstelling is zoals voor een trouw. Aan de deur stonden
er al mensen te wachten. eventjes geinformeerd en ja hoor, 5 minuten later ging
er een trouwmis beginnen. Zotte zielen als we zijn, wilden we die dus bijwonen.
De familie had
er niets op tegen en waren zelf erg vriendelijk. We vallen wel erg op, als
enige personen groter dan 1m50, zonder pikzart lang haar, zonder rare
traditionele outfit, ...
De mis
verloopt eigenlijk perfect het zelfde als bij ons ( alleen meer ambiance in de
muziek), en er wordt niet gekust ( en dat is net het beste gedeelte). Op een
gegeven moment komen ze dus ook het geld ophalen en wij beseffen iets te laat
dat we al ons klein geld net gespendeerd hadden. in paniek beginnen roffelen in
al onze zakken. Die man staat daar al te wachten en we vallen sowieso al
vreselijk op, Saidja smijt dus het eerste beste briefje dat ze vindt in de
schaal. Blijkt dat 100 peso te zijn ( zo'n 10euro) Die mam keek dus nogal raar
op want dat is hier echt wel veel waard.
Lore is
beginnen proesten van het lachen tot ze uiteindelijk met tranen in de ogen de
kerk is uitgerend.
Na de mis
stonden we daar nog wat na te lachen toen de ouders ons mee uitnodigden naar
het avondfeest.Zo'n kans gingen we natuurlijk niet laten voorbijgaan. Blijkbaar
gebeurt dat nog meer in zo'n landen. Saidja is in rwanda zo ook al eens
uitgenodigd. We springen daar dus allen in zo'n klein stadsbusje (met 40 in een
bus van 20). En rijden iets verder naar een hoopje barakken die naast elkaar
staan met centraal wat aarde met daarover een zeil gespannen. We waren daar
zowat de eregasten. Iedereen ging cadeautjes geven en na wat rondvragen, bleek
dat het gepast was dat ook wij wat geld schonken als dankbaarheid. Wij dus naar
binnen, de trouwers bedanken en saidja stopt een briefje in de hand van de
bruidegom. Het koppel 3 kussen gegeven en het viel wel op dat die bruidegom erg
raar deed. Blijkbaar is dat daar helemaal de gewoonte niet. De bruid krijgt 1
kus en de bruidegom een schouderklopje.
Alweer slappe
lach. Eigenlijk is de hele avond verder n anekdotes verlopen tot we om
9u30 aanstalten maakten om te vertrekken (na het eten, natuurlijk). De bruid
kwam ons vragen of we wilden blijven slapen of we liever een taxi belden.
Ongelooflijk toch, die gastvrijheid.
Nog net op
tijd om met de hollanders uit te zetten. Blijkt het meisje vertrouwd te zijn
met de mexicaanse drank. We hebben dan maar tequillas geproefd op traditionele
wijze. eigenlijk zelfs 3 ( van 36graden). Vannacht helemaal niet slecht geweest
en vanmorgen zelfs opgestaan zonder ochtendhumeur.
deze nacht
gewekt door geroffel in onze plastiek zakken met eten. Na vluchtig controleren
besluit ik dat het wel inbeelding (of tequilla-uitwerking) zal zijn. maar nog
vooraleer ik weer slaap, opnieuw datzelfde geluid. ik steek mijn pilamp aan en
er schiet iets vies, kleins weg onder het bed van saidja. adrenaline-stoot en
ik klaar wakker. in de aanslag met een schoen in de ene en een zaklamp in de
andere hebben ze mij een half uurtje later versteend terug gevonden. Ge kent
mijn voorliefde voor ongedierte. Want wat was het? kakkerlak, meest
waarschijnlijk maar evengoed een schorpioen, muis,...
De hele kamer
dan maar vol gezet met kaarsjes en toch enigzins verder kunnen slapen.
Vandaag een
zalige boottocht in canon el sumidero gemaakt. Krokodillen, pelikanen en ander
lokaal schoons gezien (watervallen). een zalig rustdagje want morgen beginnen
we aan onze driedaagse...
Vanavond gaan
ze weer ontvoeren naar een vegetarisch restaurantje. Ze hebben mijn grenzen al
serieus verlegd.
Vele groetjes
Soetkin
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
4/9
Hoi hoi
vlug een teken
van leven. DE voorbije dagen waren erg leuk. We hebben ons fantastisch
geamuseerd. Onze chauffeur was een erg toffen. (getrouwd, 33j, 2 kindjes). hij
heeft ons onderweg enorm veel bijgeleerd over de indiaanse cultuur. Hij
was supergalant (steeds de autodeur komen openen, we mochten al de tijd nemen
om te bezoeken, hij bleef op ons wachten, hij zorgde voor deftige hotels,...)
Een beetje surrogaatpapa dus.
Vandaag een
rustdagje, gisteren problemen met hotel. lk en Lore zijn dus vroeg opgestaan op
zoek naar een alternatief terwijl saidja nog slaapt.
En ondertussen
vlug een mailtje om de eerste ongerustheid te sussen. en vooral om onze
nieuwsgierigheid te temperen.
Vanavond slaan
we weer aan het mailen. (uitgebreid verslag) tot binnen een tiental uurtjes
(het is nu 8uur in de vroegte) groetjes Soetkin
Koekoek,
Zo weinig
vertrouwen in onze intuitieve mensenkennis¿ We zijn natuurlijk altijd even
achterdochtig en op onze hoede.
Er zal geen
muggenmelk meer over zijn voor jullie maar ik ga er nog wel halen. Je hebt in
ieder geval de beste nodig. Hier, zelfs met 50% DEET- en dat is het maximum-,
zit ik aan zo'n 36 muggenbeten, vooral op mijn onderbenen. Tip: erg interessant
om lange kousen mee te nemen waar je je broekspijpen kunt instoppen bij
boswandelingen. Ook zorgen dat je broeken dik genoeg zijn (bvb jeans) door
andere stoffen kunnen ze gewoon stekken.
jammer genoeg
zweet je je dan wel te pletter maar het is vooral vanaf 18u dat ze beginnen
bijten. Een pet is ook noodzakelijk in die zon, goede zonnebril. veel topjes
maar ook een licht pulletje met lange mouwen om over je topje te binden als je
plots in een muggennest terecht komt.
ik hoop dat
jullie al mijn berichtjes houden want het is de bedoeling dat ik die dan
reorganiseer in de vorm van een dagboek.
groetjes }
Soet
4/9
¡ Ola!
Volledig
opgefrist na een vermoeiende driedaagse.
We hebben ons
als echte prinsessen laten rondvoeren door de ganse streek.
het was
fantastisch! Nogal veel plezanter dan steeds maar bussen te moeten nemen waar
je eerst ontzettend lang moet op wachten,...
En
uiteindelijk zijn we niet eens veel meer geld kwijt. We hebben wel veel meer
kunnen bezoeken dan we op ons eentje hadden kunnen bereiken. Onze
begeleider/gids/chauffeur (Aaron) was een erg toffe die ongeloofllijk galant
was. amaj, we waanden ons echte koninginnen: autodeuren voor ons openen, met
onze zakken sleuren, hotels regelen voor ons, veel uitgelegd over de mexicaanse
cultuur/bevolking,... (maar ja pap, we blijven voorzichtig, en zijn niet zo
naief dat we blindelings vertrouwen hebben, blablabla) het is ook onmogelijk om
hier zelf rond te rijden. Er zijn heel veel controles langs de baan van
douane/politie/leger. En blijkbaar word je er als toerist steeds uitgehaald en
heb je veel kans dat ze je iedere keer geld aftroggelen. Er zijn hier ook van
die vreselijk haarspeldbochten in de bergen. We zaten gisteren in een vreselijk
onweer en ik denk dat we er nooit geraakt zouden zijn op ons eentje. Toch zeker
niet vooraleer het nacht werd en dan is het weer gevaarlijk op de baan wegens
lokale rebellen.
Ik denk dat we
ondertussen alle maya-ruines in de streek aangedaan hebben.
Maar toch
blijken ze ons iedere keer boeien. Andere bouwstijl, constructies,
taferelen (automutilaties), mooie restauraties,
maandag zijn
we langs 'tonina' gepasseerd. Een mooie site waar we de enige toeristen waren.
het is nl. bijna niet bereikbaar met het openbaar vervoer.
We hebben dus
onbelemmerd op ontdekkingstocht kunnen gaan. Je kunt je bijna voorstellen hoe
ze hier geleefd hebben. Het was wel weer veel klimwerk (honderden trappen, deze
keer 260) en zoals steeds was Lore niet te happig om ze bestijgen. We hebben
steeds weer veel overtuigingskracht nodig om haar hoogtevrees te helpen
overwinnen.
Daarna naar
Aqua Azul, daarvan was ik nog het meest van onder de indruk.
fantastische
watervallen in verschillende niveaus. Normaal gezien is het water een prachtig
blauw maar aangezien het nu vollop regenseizoen is en ze hier bakken water naar
beneden smijten, had de kleur meer iets weg van een mokka-milkshake (mmm,
lekker).
In Palenque
een gezellige plaats gevonden om te overnachten. Allemaal huisjes omringd door
jungle, een lekker restaurantje, vroeg in ons bedje (we zouden al om 6u
vertrekken) . Jammer genoeg vonden een paar duitsers het erg leuk om een
feestje te houden onder ons raam. Maar dat was buiten Saidja gerekend. Als ze
wilt, kan ze wel serieus haar mening duidelijk maken. Onze nachtrust is voor de
rest erg vlot verlopen.
Dinsdag naar
Yakchillan, een ruine-site die enkel te bereiken is door 1 uur per boot te
varen. de overkant van de rivier is al guatemala, dus zijn we weer eerst aan
een legercontrole onderworpen. (tot op hun tanden bewapend).
De boottocht
was al even mooi. Krokodillen en ander natuurlijk schoon gezien. De gids
kon ginder allerlei leuke weetjes aanhalen (en griezelige details over de
automutilaties, ge kunt u niet inbeelden wat die maya's allemaal doorboorden).
dan naar
bonampak, de enige plaats waar nog fresco's te zien zijn. Je kunt echt mooie
taferelen onderscheiden en dat terwijl ze gemaakt zijn in 600nC.
Jammer genoeg
moest je daarvoor een redelijk steile trap van slechte kwaliteit beklimmen.
Halverwege is Lore beginnen panikeren. ze is tot boven geraakt met wat hulp van
ons maar daar begon ze te wenen van angst en bijna te hyperventileren. De ene
gids is dan de hele tijd bij haar gebleven en haar hand vasthoudend aan de
afdaling begonnen.
Het slapen bij
de indianen was iets minder indrukwekkend dan we gehoopt hadden. Het was meer
een vakantiepark gerund door een rasechte lacandon-indiaan. Het bleef wel
primitief (je moeten wassen in de rivier, geen elektriciteit,...) maar we
hadden toch een hut met een degelijk bed en muskietennet. Toch iets speciaals:
in slaap vallen met allerlei natuurgeluiden (apengeschreeuw, ....)
Woensdag
hebben we de palenque-ruines bezocht. Een mooie combinatie van natuur en
cultuur. en dan de watervallen van Misol-Ha. Ongeloofelijk mooi.
Hadden we iets
meer tijd gehad dan konden we erin zwemmen. De terugtocht naar San cristobal
was nogal bangelijk. We zaten midden in een onweer. De wegen konden al dat
water niet meer slikken. Er was blijkbaar een stroompanne in het gebied, het
enige dat we zagen waren spectaculaire bliksemschichten en het gedonder
overstemde onze stemmen, meezingend met een cassetje.
We hebben er
natuurlijk veel langer over gereden en dan redelijk laat toegekomen in ons
hotel. Jammergenoeg is het daar dan ook nog eens verkeerd gelopen.We hadden de
week ervoor al gereserveerd en diezelfde dag nog eens gebeld maar toen we
toekwamen was er geen kamer meer vrij. We hebben ons waarachtig omgetoverd in
echte katinnen (de gidsen waren onder de indruk) want we gingen ons nu eens
niet laten doen. Gelukkig is de gids er dan maar tussengekomen en heeft voor
een compromis gepleit. Er was een hotelletje van dezelfde eigenaar waar we
terecht konden. de receptionist mee in de taxi naar ginder en onderweg heeft
hij nog eens een preek gekregen van onze gids:
Dat dat
slechte reclame is, dat ze zo dat hotel niet meer zouden aanprijzen, slecht
voor het toerisme,...
Er was daar
gelukkig nog een kamer vrij. Maar de teleurstelling was nog groter als we ze
zagen. Ten eerste waren er 2 kamers, er moest dus iemand apart liggen. Ten
tweede bevonden ze zich op het dak die we alleen maar konden bereiken langs een
steile, gevaarlijke draaitrap (amaj, ons loreke).
De matrassen
waren verschrikkelijk en lagen op kapotte planken,... De eigenares had ook iets
weg van de heks in 101 dalmatiers. Maar het was al 23u, we moesten nog eten
(geleden van het ontbijt),de taxi was al weg en we waren doodmoe. ik had
eenderwaar geslapen. Deze morgen is de gids nog eens gepasseerd om te zien of
alles goed verlopen is en na al onze slechte ervaringen te vertellen, heeft hij
ons direct gevoerd naar een veeeeeel beter plaatsje (goedkoper, proper,
gezellig, dichter bij het centrum, veel trotters, ...) en dat terwijl hij maar
geen fooi van ons wil ontvangen.
Morgen gaan we
op stap naar de lagunas van Montebello met dezelfde organisatie en ze zetten
ons af met al ons gerief in Comitan. Dat bespaart ons weer heel wat uren op de
bus (en heel wat geld). We zitten dan al vlakbij de grens met Guatemala, zodat
we zaterdag 's morgens vroeg de grens kunnen oversteken en dan weer uren op de
bus zitten om het atitlanmeer te bereiken vooraleer de avond valt.
Vele groetjes
en tot gauw
Soetkin
-
Comitán, Mexico
6/9
koekoek,
We zijn
vandaag weer op stap geweest met die organisatie naar de lagunas van
montebello. 58 verschillende meren in een stuk ongerept natuurgebied. We zijn
geen enkele andere toerist tegen gekomen en het was daar zo rustig, zo mooi.
Gepicknickt langs de oevers....
We hebben maar
de mooiste 8 kunnen bezoeken, jammer genoeg. Het water is zo zuiver, dat je
ervan kunt drinken en heeft steeds een andere prachtige kleur. Er was er een
bij met een smaragdgroene kleur, een -blue curacoa- kleur,...
We hebben een
boottochtje gedaan. Hieronder moet je verstaan dat ze 6 boomstammen aan elkaar
gebonden hebben en dat we ons hebben laten voortpeddelen door 2 indianen. In de
laatste hebben we gezwonnen, ik waande mij in de blue lagoon.
Nu zijn we in
Comitan, het laatste stadje aan de grens met Guatemala.
Iedereen zegt
dat het hier zo mooi is maar niets kan tippen aan san cristobal, daar hebben we
echt ons hartje verloren na 6 dagen daar te vertoeven. De mensen gapen ons hier
weer aan, blijkbaar nog nooit een toerist gezien! en de mannen gaan weer
allemaal met een stijve nek naar huis door zo om te kijken.
Morgen
vertrekken we om 6u om weer maar eens een hele dag in de bus te zitten en voor
de avond toe te komen in Quetzaltenango. Dus vanavond weer vroeg in ons nest.
vele groetjes
vanuit het tropische mexico Soet
Hoi hoi hoi,
een mailtje
van saidja naar haar familie maar ze kan het zodanig mooi vertellen dat ik het
naar jullie ook eens opstuur. Zeker bewaren voor in mijn dagboek!
alles okido
met jullie? ik verneem dat er verschillenden starten met werk morgen..veel
succes! bij mij komt het er ook aan..nog 14 dagen..en ...
gedaan met de
leute !
Hier alles
goed.HEt regent..ben nat nat nat, deze keer gelukkig niet van het zweet, voor
de verandering ;) Maar we klagen niet hoor...
K ga een heel
epistel schrijven want we hebben veel meegemaakt. Je hoeft het niet allemaal te
lezen! Ik zeg het maar, voor het geval..want als ik begin, is er geen stoppen
aan..DIt is ook een beetje dagboek voor mij..daarmee..;)
Gisteren
gingen we een rustdag houden maar het is een dag vol surprises geworden... Na
ons ontbijt gingen we ne keer de straatjes in tot we opeens zo'n geweldig
kabaal hoorden en net of ze vuurwerk afschoten?? EN ja hoor, 2 minuten
later..een hele parade vol zottigheden: monsters in alle kleuren en maten,
travestieten, clowns, zelfs de hulk liep er bij! WIj stonden langs de weg en
plots kwamen er van die travestieten op ons af en begonnen met ons te dansen! t
Was plezierig alhoewel dit een heel slimme truc zou zijn om ons geld uit ons
zakken te halen natuurlijk, voorzichtig als we zijn.. Mijn laatste dans was met
de hulk! EIgenlijk bizar want deze anders zo timide mexicanen kwamen opeens
los! woehoe!
NA de middag
was het lekker niets doen: beetje lezen in de hangmat onder de
limoenboompjes..ooh...We konden onze trip naar guatemala al helemaal regelen
volgens de regels van de beste veiligheid..gelukkig ! Dit dankzij Japanners en
Amerikanen die in onsze pousada logeerden. s NAmiddags gingen we kerkje
bezoeken en marktje. We kuierden wat rond en zagen in de verte een versierde
kerktop ..wij daar naar toe...Toen we aankwamen, merkten we dat dit voor een
huwelijk was... Aangezien ik hier op schok ben met een pas getrouwde die nog in
haar wittebroodsweken verkeert en een andere die volgend jaar trouwt, was er
geen ontkomen aan: we volgden de hele mis! Zo sober en er kon geen lachje af,
nog geen zoen! ONgelooflijk! Triestig! ZO wil ik neit trouwen hoor!
Maar hebben we
daar toch gelachen!..Ze kwamen rond met de schaal en ik, die zoals gewoonlijk
de pot bij houd, vroeg de anderen of ze geen klein geld hadden want ik had
enkel grote biljetten..Maar Lore en Soetkin, zodanig in trance van het kleed en
door emotie ;)..gaven niet veel seintjes. Maar plots stond die vent daar met de
schaal. Ik in lichte paniek, hup, 100 peso (400
BF) in de
schaal en toonde dat het voor ons drieën was. Die vent zijn ogen!
Da's net of ze
bij ons 10000 BF in de schaal smijten. Ik vond het wel wat erg van het geld (ik
bied voor alles af, beetje krent)) maar Lore, die schoot daar nu toch zo in de
lach...ze stopte niet meer..tranen met tuiten, tot ze de kerk moest verlaten!
NIEt te doen! ZO'n lachtaart! Heel die kerk keek naar ons!
MAar nu...na
de mis bleven we staan omdat ik vermoedde dat we eventueel wel zouden
meegevraagd worden..in Rwanda en de Filippijnen was dat zo, dus misschien hier
ook wel? EN ja hoor! Hup, wij het buske op en mee..naar kweetniewaar! We
belandden daar ergens in t hol van pluto en werden mooi verwelkomd! HEt
trouwfeest kon van start gaan! Wat hebben we nodig? een zeil , aarden vloer
tussen hoten barakskes en een paar stoelen! Na 1.30 u zitten wachten, verstijfd
van de kou, begonnen ze eindelijk te dansen. AMai! Mijn kleinste nichtje danst
nog beter! Wat eens stijve harken en zonder verpinken! NIet te geloven..NA de
openingsdans volgde de gooi van het boeket..de bruidegom houdt de sleep van de
bruid vast die zelf op een stoel staat en dan volgt de "gooidans" Wie
als laatste het boeket had...was de gelukkige! Nee, ikke niet :( haha!
Daarna drinken
en plots verdween het koppel en kwam onze wens in vervulling:
we ging eten.
Joehoe! HEt was ondertussen 9.30 en hadden na ons ontbijt amper nog iets
gegeten. Scheel van de honger verorberden we de bizarre gerechten; EN dat het
smaakte! Naast cake was er een soort geplette couscous met vlees in maiskolven
gedraaid.
HEt andere heet tamales en dit zijn gefrituurde avocado's in bananenblaren
gedraaid..voor de geinteresseerden.
Daarbij kofie
of zure chocomelk. We waren de attractie van het feest! We voelden ons een
beetje in de zoo...MAar het was wel een enorme
ervaring..Besluit:
zo trouw je niet!
S aVonds
gingen we tequilla's drinken meteen n hollands koppel. Er speelde een bandje en
er was een manneke van ongeveer 12 jaar die met heel zijn lijf de conga's
bespeelde..wat een gevoel voor ritme! En toen kreeg ik heimwee naar mijn
broertje...oooh..
Vannacht om
5.00 wer ik plots gewekt door een licht dat schijnde in mijn ogen. HEt was
Soetkin die met een zaklamp prutste. Ik dacht bij mezelf "
tja, die is
wellciht misselijk van die tequilla's" en vond het eerder "
eigen schuld
dikke bult! :) Maar toen zei ze dat er en beest aan ons eten zat in de
kamer..!! Waah! de hele boel wakker! SCHorpioen? Kakkerlakken?
Muizen? We
hebben dan maar kaarsen gezet om ze weg te houden en sliepen rustig verder..
Was het een hallucinatie van Soet na al die tequilla of was het echt?? WE
zullen het nooit weten!
VAndaag deden
we een boottocht in een cañon. De wanden waren 1 km hoog en er vlogen pelikanen
en aalsscholvers rond..prach-tig! FAntastsich hoe mooie de natur kan zijn.
VErschillende watervallen trokken onze aandacht maar eentje was heel speciaal,
de cascade van de kerstboom: de rotsen vormden net een kerstboom waarbij
niveaus ( net afdakjes) de takken voorstelden. BIzar maar wel verfrissend. HEt
was een speedboot dus in t doorgaan letten we niet goed op de kanten maar in
het teruggaan zagen we opeens krokodillen met hun opengesperde muilen (of
bekken of hoe heet het?) Lore in haar volle enthousiasme, bijna uit de boot!
Hajajaj!
Op de terugweg
begon het te regenen en werd ik kotsmisselijk van alle bochten en uitlaatgassen
in mijn gezicht..pff...ben blij dat die helse rit voorbij is, maar je moet wat
over hebben voor de wonderen van moedertje natuur..
Morgen
vertrekken we voor een 3-daagse langs ruines, indianen en door de jungle, dus
het zal tot eind volgende week zijn!
Aan allen die
morgen hun eerste werk-of schooldag hebben, veel succes! Ik duim voor jullie!
EN aan de anderen vele lieve groeten uit Mexico! En bedankt voor de mailtjes!
Dada! SaIdja
Sent:
Saturday, September 06, 2003 3:20 AM
Subject: hoi,
waar zijn die peren?
> hoi, de rudi en de mama,
> er is
iets vreselijks vreemd gebeurd met uw dochtertje lief.
> enkele
dagen geleden, daags na het drinken van (slechts enkele
> tequilla's)
was haar ochtendhumeur verdwenen. Sindsdien is het
>
spoorloos, tot groot jolijt van saiki en mezelf natuurlijk!
> jullie
dochtertje, waar ik bijzonder fier op ben, is nu de hele dag
> door
een
> zonnetje,
t is een plezier om mee op ries te gaan!!!!
> je ziet :
een remedie: tequilla; ik zou dit beter ook eens melden aan
> den
bjorn.
> Zoals je
ziet niets dan positiefs over jullie flinke meid!!!
> Ze geniet
ook met volle teugen al mist ze haar bjorn en pappie en
> mammie
en
> waf en
woef natuurlijk!
> Vele
groetjes en ik hou jullie op de hoogte van de verwikkelingen
aangannde
> jullie
dochter!
> gr de
verslaggever van dienst vanuit mechico lore
-
Quetzaltenango, Guatemala
7/9
We zijn er
geraakt, maar wat een avontuur... (10 uur reizen en hoe...) Een echte
cultuurshock na onze mooie, rustige en bij nader inzien – erg luxueuze-
tochtjes in Mexico.
Vertrek hotel:
6u 's morgens. al onze zakken op het dak van een kleine geit gedeponeerd om ons
te laten afzetten aan de busterminal (15min)
kleine bus
(plaats voor 12 maar met een beetje stampen kregen ze er wel 16 in) voor een
uurtje tot 4km van de grens
Stempel aan de
douane, taxi tot aan de grens (oude break met 8 personen ingekropen, eigenlijk
maar plaats voor 5)
te voet over
de grens, nieuwe stempel aan de douane, geld gewisseld.
mogen
meerijden in de laadbak van een oude truck naar de busterminal want anders
moesten we te voet over een verschrikkelijke drukke markt vol met kleine
diefjes. Veel te gevaarlijk met al onze zakken!!
vreselijk oud
bus (piepende remmen, vuil, kapotte zetels, zakken op dak gesmeten...)
letterlijk volgestampt tot aan huehuetenango (2u rijden).
vieze
busterminal, wc enkel te gebruiken op eigen risico!!
overstappen op
nog 3 andere -even erge bussen- tot aan 'panajachel'.
Echt
blij dat we hier toegekomen zijn en hier is het weer zalig. Leuk dorpje, veel
toeristen, mooi en erg goedkoop hotelletje (santa rosa en vanaf morgen Utz
ghan). We zitten op 10 min stappen van het mooie Atitlanmeer en blijven hier
waarschijnlijk enkele dagen om van hieruit daguitstappen te ondernemen.
Daarnet een
echt lekker - op z'n Belgisch- biefstuk gegeten met aardappelen in de lookboter
en verse groentjes... en dat na 2 weken kip en allerlei bereidingen op basis
van maiskoeken.
Morgen gaan we
naar Chichicastenango. Het is zondag en er is daar markt. We hebben ons tot nu
moeten inhouden want Guatemala blijkt nog veel goedkoper te zijn dan Mexico...
Zo enthousiast als we zijn, zullen we een extra zak moeten kopen voor al onze
souvenirs.
Vele groetjes
vanuit minder ontwikkeld Guatemala.
Soetkin
8/9
¡Ola!,
Gisteren naar
zonsondergang gekeken boven het atitlanmeer... erg romantisch (en veel heimwee
op ons eentje). We zijn om 20u gaan slapen en vandaag gingen we om 8u een bus
nemen. Maar wat we niet wisten, is dat er hier een uur verschil is met Mexico.
We stonden dus aan de bushalte, volledig gepakt en gezakt om 7u. Er is dus 8
uur verschil met Belgie vanaf nu.
Vandaag zijn
we naar een superleuke markt geweest in chichicastenango. We hebben ons daar
nogal kunnen laten gaan. Alles is hier supergoedkoop! En afbieden is toch ook
steeds erg leuk. Meestal krijg je de helft eraf, en zoniet... dan kopen we het
niet. We hebben ons toch geamuseerd.
Iedereen had
ons gewaarschuwd voor pickpocketters. Maar voorzichtig als we zijn: we zijn
NIETS kwijt.
Lore en Saidja
hebben al een extra zak gekocht voor op het vliegtuig, ze krijgen nooit alles
in hun trekkersrugzak. Gelukkig moeten we er niet te lang meer mee zeulen.
Morgen een
boottochtje op het atitlanmeer, als de weergoden zo vriendelijk willen zijn om
het doen stoppen met regenen. Op de weg naar het cybercafe zijn we bijna
weggespoeld.
De riolen kunnen de toevoer weer niet aan en de straten staan blank.
tot morgen
Soetkin
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
9/9
hallo
everybody,
Vandaag een
rustdagje ingelast. We hebben de voorbije 2 nachten al steeds 10 uur geslapen.
Moe als we zijn...
Een beetje
rondgeslenterd, veeeeeeel gekletst, nog wat gewinkeld. Ik heb ondertussen ook
maar een extra zak aangekocht voor alles in te kunnen stoppen. lekkere
cappucino gedronken. Vriendschap gesloten met de hond van het hotel. (de
stinkerd). pannenkoeken gegeten als ontbijt. mmm lekker...
niet veel te
vertellen, dus maar daarom ons niet minder geamuseerd.
vele groetjes
Soet
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
10/9
Koekoek,
Vandaag een
erg mooie boottocht gedaan op het atitlanmeer. WE hebben 3 andere kuststadjes
bezocht waar we nog maar eens geconfronteerd werden met het echte leven hier.
DE mensen hebben echt niets, leven vuil, allemaal vliegen op voedingswaren,
bedelende kindjes, zieke/vuile mensen en toch zeggen ze zelf dat ze gelukkig
zijn. Guatemala is nog echt een ontwikkelingsland, veel meer armoede. Er is een
mengelmoes van hun traditionele cultuur en westerse inmenging. Je krijgt dan
cominaties als :
een vuil
houten huisje zonder glas in de ramen waar er veel te hongerige mensen op
elkaar leven met een antenne en televisie. indiaanse meisjes in lederen
mini-rok, traditionele indiaan met een GSm, ...
ER is ook veel
politie op de baan (te paard/ te voet/ op de fiets of quad).
Er zijn niet
veel muggen, wel veel oude auto's maar dan plots mijn lievelings-mercedes-jeep.
Je ziet hier wel veel fietsen ( en helemaal niet in Mexico) alhoewel het hier
nog bergachtiger is. Het eten blijft hetzelfde:
veel tropisch
fruit, kip/varken, mais, guacamole, rijst, bruine bonen). De mensen zijn
vriendelijk, de mannen niet opdringerig. Het weer valt hier tegen alhoewel het
vandaag een supermooie dag was en we nu eens wel een KW en voor de eerste keer
geen zonne-creme meehadden ->allen verbrand.)
We hebben op
de toer een waals, ouder koppel leren kennen en dankzij hen, in hun mooi hotel
mogen gebruik maken van het zwembad. Amaj, dat heeft deugd gedaan.
Morgen nemen
we een shuttle naar Antigua (lees: een oude camionnette, die half uiteen valt,
waarin 10 mensen kunnen, bagage op het dak, en een chauffeur die scheurt in de
bochten, Maar alles beter dan de eerder beschreven, typische kiekenbusje van
hier.)
vele groetjes
Soetkin
-
Antigua Guatemala, Guatemala
11/9
Koekoek,
We zijn in
Antigua. Een stadje op een uurtje van de luchthaven. Onze bus is al besteld
voor zaterdag : direct van het hotel naar de luchthaven.
Guatemala city
blijkt erg gevaarlijk te zijn. Tot nu toe heb ik me nog geen enkele keer
onveilig gevoeld en dat willen we zo houden.
Je ziet de
voorbereidingen voor het vertrek beginnen en het verlangen naar huis wordt ten
top gedreven. Vooral omdat Guatemala toch een beetje een flop is. In mexico
hadden we een druk bezoek-schema en we hebben zoveel interessante dingen niet
eens kunnen zien. Guatemala is een echt 3e wereldland waar er niets te beleven
valt. De natuur is wel mooi maar daar hebben we ondertussen al zoveel van
gezien. In Mexico moesten we in elke stad een selectie maken van alle
interessante dingen die er te zien waren.
Hier in
Antigua hebben we nu een half uurtje gewandeld en nu blijkt dat dat het was.
Voor de rest: noppes. En we zitten hier nog 2 dagen. Er vallen natuurlijk al
veel bezienswaardigheden in de buurt weg omdat het er onveilig is. Die onnozele
guerilla's ontnemen ons het beetje cultuur dat er is. We zijn dus maar wat aan
het uitblazen, misschien maar best want het tempo in Mexico was echt
vermoeiend. En Saidja zit maandagochtend alweer op de schoolbanken. en daar
komt nog bij dat we een nachtje slapen overslaan zaterdag/zondag.
Nog 3 dagen...
Vele groetjes
Soet
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
12/9
Ola!
Nog steeds in
leven.
bijna niet geslapen
aangezien onze kamer aan een drukke straat ligt.
Vanmiddag dan
maar siesta gehouden. Het was toch een groot onweer.
Aan het teren
op onze laatste centjes. Vanmiddag dus maar gepicknickt.
Morgen de
laatste mail. Het einde nadert...
Soet
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
13/9
Hallo,
Vandaag er nog
een leuke dag van gemaakt. We lopen alledrie zo zot omdat we bijna naar huis
mogen.
Nog leuke
dingen bezocht. Onder andere een koffiefabriek met heel interessante uitleg
over het lange productieproces en hoe weinig ze er zelf aan verdienen.
Het is nu
vrijdag, 17u30 . We moeten vannacht om 4u opstaan om aan onze marathon te
beginnen. We landen in Belgie zaterdag om 24u (guatemala tijd).
We zijn dus 20
uur onderwerg.
Ik denk dat we
zondag om 8u20 landen in Zaventem. In ieder geval hebben jullie ook de papieren
met uren en vluchtnrs. (staat ook nog eens op mijn computer : bestandje met
naam 'Mexico').
Ik geraak er
totaal niet meer aan uit wie ons nu komt oppikken. ik hoop alvast dat er iemand
zal zijn.
Pap, het lijkt
mij echt het meest logisch dat Bjorn zaterdagavond in Avelgem blijft slapen (na
hun avondje uit ginder) en dan 's morgens om 7u vanuit Avelgem naar Zaventem
vertrekt. Anders moet Bjorn ofwel 's nachts nog naar huis (niet aan te raden)
ofwel moet hij 's morgens een vreselijk omweg maken om nog
Avelgem-Eeklo-Zaventem.
Nu ja, ik zal
maar stoppen met me te moeien. (anders kijken jullie al helemaal niet uit naar
mijn terugkomst).
Tot gauw,
Soetkin