Auckland Airport, New Zealand
**Deel 1: Shanghai naar Auckland – De Marathonvlucht**
De vlucht van Shanghai naar Auckland stond gepland om 00:15, maar zoals het bij zulke reizen vaak gaat, werd dat natuurlijk 01:30. Terwijl ik wachtte, raakte ik in gesprek met een paar Franse meisjes die voor drie maanden naar Nieuw-Zeeland gingen. Ze vertelden me dat ze aan “roofing” gingen doen – een soort werkvakantie waarbij je een paar uur per dag op een boerderij werkt in ruil voor gratis eten en onderdak. Niet slecht, toch?
We hadden het net over hoe spannend (en eng) het zou zijn om links te rijden, toen een Nieuw-Zeelander zich bij ons voegde. Het wachten voelde eindeloos, maar uiteindelijk mochten we dan eindelijk het vliegtuig in. Ik stond gelukkig vooraan, dus snel naar binnen. Naast me zat een ander Frans meisje, ook op weg voor drie maanden roofing. De kans dat ze na die drie maanden perfect Engels spreekt, is groot, want op dat moment was haar woordenschat vrij beperkt.
De vlucht zelf? Lang. Heel lang. Ik had een aantal korte slaapjes, er was de gebruikelijke turbulentie, maar verrassend genoeg was het eten best goed. Alleen die dorst... dat was een constante strijd.
Toen we uiteindelijk in Auckland landden, was het al 17:00. Mijn volgende vlucht zou om 18:30 vertrekken, dus ik had weinig tijd. Om 17:05 mochten we eindelijk het vliegtuig uit, en toen begon de race: kilometers wandelen door de luchthaven, langs de controles, hopend dat je geen verboden etenswaren meeneemt. Ik kreeg gelukkig een fast lane-stempel, wat me een hoop tijd scheelde.
Toen begon het kofferspel, en na 15 minuten wachten en een biocheck (inclusief de spannende "hopelijk gaat de hond niet bij je zitten"-momenten), kon ik eindelijk door naar mijn volgende vlucht.