-
Tirana, Albania
Albanië is een land in Zuidoost-Europa en wordt tot de Balkan gerekend. Het land grenst in het zuiden aan Griekenland, in het oosten aan Noord-Macedonië en Servië (of het niet volledig erkende Kosovo), in het noorden aan Montenegro en in het westen aan de Adriatische Zee. Er wonen zo'n 3 miljoen mensen en de hoofdstad is Tirana. Men betaalt er met de Albanese lek en spreekt Albanees.
Het land is lang onderdeel geweest van het Ottomaanse Rijk, maar werd in 1911 onafhankelijk. Hierna werd het eerst een vorstendom, maar in de Eerste Wereldoorlog werd het bezet door Italië. In 1920 werd Albanië een republiek en vervolgens een koninkrijk. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Albanië opnieuw veroverd door Italië. Na de oorlog werd Albanië een communistische dictatuur onder Enver Hoxha, die door het hele land bunkers liet bouwen. Albanië verbrak zijn band in de jaren 60 met de Sovjet-Unie en raakte enorm geïsoleerd. In 1992 kwam er een einde aan het communisme en werd het land een democratie.
Albanië is geen onderdeel van de Europese Unie, maar is wel een kandidaat-lidstaat. Dit betekent dat Albanië op weg is om een lidstaat van de EU te worden. Sinds 2020 zijn de onderhandelingen begonnen
Geschiedenis
Voorgeschiedenis
Het kasteel van Krujë komt uit de Ottomaanse periode. Hier voerde Skanderberg zijn strijd tegen de Ottomanen.
Albanië heeft een rijk verleden dat terugvoert tot de Thraciërs en Illirië, later neemt het land een belangrijke plaats in het Byzantijnse Rijk en uiteindelijk het Ottomaanse Rijk. In het Ottomaanse Rijk speelde Albanië een belangrijke rol. Veel belangrijke politici en soldaten kwamen uit Albanië. Toch ging het met Albanië zelf niet goed. De bevolking was erg arm en er was weinig welvaart. Albanië had geen belangrijke plaats in het Ottomaanse Rijk of buitenlandse vrienden. Hiermee was Albanië verschilt van Griekenland en Servië, die dit wel hadden. Deze volkeren ontwikkelden hun eigen cultuur en taal. In Albanië was er geen schrijftaal en daardoor was het moeilijk om een land te stichten. In de 19e eeuw raakte het Ottomaanse Rijk echter in verval. Veel volkeren begonnen zich los te koppelen van het Ottomaanse Rijk.
Net voor de Eerste Balkanoorlog verkreeg Albanië uiteindelijk onafhankelijk. In 1912 heeft Albanië zich vrij gevochten van het Ottomaanse Rijk - dit wordt gevierd op 28 november - wat een nationale feestdag is (Onafhankelijkheidsdag).
Vorstendom, republiek, koninkrijk
Albanië na de onafhankelijkheid
Nu Albanië onafhankelijk was geworden werd Ismail Bey Qemali het eerste staatshoofd van het land. Veel mensen waren echter niet blij met zijn bestuur. Zij wilden dat Albanië een prinsdom werd. Er kwam een commissie van 7 personen om te beslissen wie de nieuwe vorst werd. Een Duitse circusartiest, Otto Witte, deed zich voor als een Turkse prins. Hij werd tot vorst van Albanië gekroond, maar na vijf dagen werd ontdekt dat iedereen voor de gek was gehouden. Otto Witte vluchtte vervolgens het land uit en voerde de komende 50 jaar op als de ex-koning van Albanië. In 1914 werd uiteindelijk de Duitse prins Willem I tot vorst van Albanië gekroond. Dit duurde niet lang, aangezien Albanië volgens de vorst onbestuurbaar was. Nog geen zeven maanden later verliet hij het land.
Albanië bleef tijdens de Eerste Wereldoorlog neutraal, maar werd bezet door Italië, Servië, Montenegro en Griekenland. In 1916 wisten Oostenrijk-Hongarije en Bulgarije de bezetters te verdrijven. De Oostenrijks-Hongaarse troepen bleven in het land tot het einde van de oorlog in 1918. Daarna bezetten de Italianen en de Fransen delen van het land in de hoop het te kunnen koloniseren. De Verenigde Staten eisten echter dat de twee landen vertrokken en Albanië hersteld werd, wat ook gebeurde. Tussen Albanië en Italië was een korte oorlog van drie maanden in 1920, de Vlora-oorlog.
Tussen 1921 en 1925 werd het land bestuurd door de Hoge Raad van het leger. In 1925 werd de republiek uitgeroepen en werd Ahmed Zogu de president en premier van het land. Zogu verplaatste de hoofdstad naar Tirana en verbleef haast altijd in zijn paleis, aangezien hij bang was voor een moordaanslag. In 1928 kroonde Zogu zich tot koning van Albanië en werd het land officieel een koninkrijk. Italië kreeg ondertussen het recht om olie te winnen in Albanië. In ruil hiervoor kreeg het land veel geld, maar het werd ook steeds afhankelijker van Albanië.
Tweede Wereldoorlog
Duitse soldaten in Albanië
Op 7 april 1939 viel Italië Albanië aan en binnen drie dagen was het land verslagen. De koning vluchtte naar Engeland en de Italiaanse koning werd ook de koning van Albanië. Politieke partijen werden verboden en Albanië werd onderdeel van Italië. Kort na de bezetting kwamen de Albanezen in opstand. Zij kregen steun van de Joegoslavische communisten en werden geleid onder Enver Hoxha.
In 1943 waren de Italianen verdreven, maar de Duitsers namen de bezetting over. De bezetting was niet succesvol en de Duitsers moesten zich steeds verder terugtrekken. In 1944 waren de Duitsers helemaal verdwenen en werd begonnen met het herstel van Albanië. Het land nam tijdens de oorlog bijna een miljoen joden onder zijn hoede, en daarvan zijn er slechts 30 gedeporteerd naar een concentratiekamp. In 1945 werd Enver Hoxha tot premier van Albanië benoemd. De monarchie werd officieel in 1946 afgeschaft
Communistische dictatuur
Enver Hoxha
Albanië werkte nauw samen met buurland Joegoslavië, dat ook communistisch was. Belangrijk is te vermelden dat beide landen communistisch waren, maar niet onder de invloedssfeer van de Sovjet-Unie vielen. Toch had de Sovjet-Unie aanvankelijk wel invloed in Albanië. Sovjetleider Jozef Stalin stelde voor om Joegoslavië en Albanië te verenigen, maar de Albanezen waren tegen. Enver Hoxha was een groot fan van Jozef Stalin. Stalin overleed in 1961 en zijn opvolger Nikita Chroesjtsjov begon met de destalinisatie van de Sovjet-Unie. Na een breuk in de communisme tussen China en de Sovjet-Unie verbrak Albanië alle banden met de Sovjet-Unie. Albanië koos de kant van China. China gaf hulp aan Albanië, maar Albanië raakte geïsoleerd.
Onder Enver Hoxha werd religie en vrijheid van meningsuiting verboden. Ook bestond democratie niet. Hoxha was ook enigszins vreemd. Mannen met een baard werden vermoord en hij liet duizenden bunkers door het hele land aanleggen, die tegenwoordig een toeristische bestemming zijn. Toch deden de communisten ook goede dingen. Waar vrouwen voorheen geen rechten, hadden zij nu dezelfde rechten als mannen. Ook konden meer mensen lezen en schrijven en ging de welvaart en levensverwachting omhoog.
Na de dood van Mao Zedong in China zocht Albanië toenadering tot het westen. In 1978 verbrak Albanië de banden met China. Op dit moment was Albanië helemaal geïsoleerd. Hoxha wilde een zelfvoorzienende staat, maar hierdoor verarmde het land erg. Hoxha overleed uiteindelijk in 1985 en werd opgevolgd door Ramiz Alia. Alia zorgde dat er weer een goede band kwam met andere landen. In 1989 mochten de inwoners weer religie uitvoeren. In 1990 viel het communisme in Oost-Europa en ook in Albanië begon de opstand. Er was woede over de slechte economie en hoge armoede. Eind 1990 werden meerdere politieke partijen toegestaan. Na de vrije verkiezingen van 1991 werd het communisme afgeschaft.
Na het communisme
Sali Berisha wint de eerste vrije verkiezingen.
Sali Berisha werd de nieuwe president van het land. Hij begon met de overstap naar de vrije markteconomie, zoals in het westen. Deze overstap is moeilijk en zorgde dat de gehele Albanese economie instortte. Ook was er sprake van fraude. Veel Albanezen wisten niet wat kapitalisme was en begon het te investeren. De economie stortte echter in en meer dan de helft van het geld in het land was verdwenen. Dit was vaak het spaargeld van inwoners. De inwoners gingen in 1997 de straat op om hun geld terug te eisen. Zij waren overtuigt dat de overheid dit had. De protesten werden gewelddadig en de president riep de noodtoestand uit. De Verenigde Naties besloten hulpgoederen te sturen en Italië greep in.
Premier Ilir Meta wist vanaf 1999 de economie weer aan de praat te krijgen. Ook werd het conflict met buurland Macedonië (tegenwoordig Noord-Macedonië) bijgelegd. Ook werd mensenhandel tegengegaan en werden veel spoorlijnen aangelegd. In 2003 diende het land een aanvraag in om lid te worden van de Europese Unie. De onderhandelingen begonnen in 2020. In 2008 trad het land toe tot de NAVO.
Groot-Albanië (Albanees: Shqipëria e Madhe) is een zogeheten irredentistisch (wens om een groter land te zijn, ten koste van de omringende landen) en nationalistisch concept dat probeert de landen te verenigen die veel Albanezen beschouwen als hun nationale thuisland. Het is gebaseerd op beweringen over de huidige of historische aanwezigheid van de Albanese bevolking in die gebieden. Naast het bestaande Albanië omvat de term aanspraken op regio's in de aangrenzende staten, de gebieden omvatten Kosovo, de Preševo-vallei van Servië, gebieden in het zuiden van Montenegro, het noordwesten van Griekenland (de Griekse regionale eenheden van Thesprotia en Preveza , door Albanezen Chameria genoemd, en andere gebieden die deel uitmaakten van de Vilayet van Yanina tijdens het Ottomaanse rijk), en een westelijk deel van Noord-Macedonië.
De eenwording van een nog groter gebied tot een enkel gebied onder Albanees gezag was theoretisch bedacht door de Liga van Prizren , een organisatie uit de 19e eeuw met als doel de Albanese bewoonde landen (en andere regio's, voornamelijk uit de regio's Macedonië) te verenigen en Epirus) tot een enkele autonome Albanese Vilayet binnen het Ottomaanse Rijk, die in september 1912 kortstondig werd bereikt. Het concept van een Groot-Albanië, zoals in groter dan Albanië binnen de grenzen van 1913, werd geïmplementeerd onder de Italiaanse en nazi-Duitse bezetting van de Balkan tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het idee van eenwording vindt zijn oorsprong in de gebeurtenissen van het Verdrag van Londen in 1913, toen ongeveer 30% van de overwegend Albanese gebieden en 35% van de bevolking buiten de grenzen van het nieuwe land werden gelaten.
Religie
De Mariakerk in Labova e Kryqit is één van de oudste kerken in Albanië
Anders dan andere Europese landen heeft Albanië een islamitische meerderheid. Dit is zo ontstaan gedurende het Ottomaanse Rijk en is al eeuwen zo. 57% is islamitisch, meestal soennitisch, en woont in het noorden. Enkel Kosovo heeft een grotere islamitische bevolking in Europa. Het christendom heeft aanhang onder 17% van de bevolking. Christenen zijn vaak aanhangers van de Albanees-Orthodoxe Kerk of de Rooms-Katholieke Kerk. Katholieken wonen vaak in het noorden. In het zuiden zijn er ook veel aanhangers van de Grieks-Orthodoxe Kerk, voornamelijk onder de Griekstalige inwoners.
Tegenwoordig geldt er in Albanië godsdienstvrijheid. Tussen 1967 en 1990 was religie strafbaar en waren alle kerken en moskeeën gesloten. Tegenwoordig houdt de Albanese overheid geen geloofscijfer meer bij. Alle instellingen zijn op alle christelijke en islamitische feestdagen gesloten.
Bloedwraak
In het noorden van Albanië doen veel families nog aan bloedwraak. Dat is een oude traditie die bepaalt dat wanneer iemand wordt vermoord, zijn of haar familie zich mag wreken. Dan mogen ze de dader vermoorden, maar ook zijn of haar familieleden. Dat leidt vaak tot jarenlange ruzies tussen familieleden, waarbij veel mensen worden vermoord. Ook durven veel mensen hun huis niet uit omdat ze bang zijn dat ze anders worden vermoord.
-
Shkodër, Albania
Shkodër is één van de oudste steden van Europa en heeft veel invloeden gehad, niet zo gek dus dat je een kerk naast een moskee ziet staan. Het is een gezellige stad met regelmatig livemuziek; met een beetje geluk kun je meedansen met de lokale bevolking op straat. Dit is ook het ideale startpunt voor het Skhodërmeer of om de Albanese Alpen te bezoeken. Voor liefhebbers
van fotografie en kunst kunnen we het Marubi museum echt aanraden. Ook het uitzicht vanaf het kasteel mag je niet missen, je ziet dan de hele omgeving. Vooral tijdens zonsondergang echt de moeite waard.
Je overnacht in een hotel met (binnen)zwembad. Het hotel is centraal gelegen in het centrum
van Shkodër of ligt net buiten de stad.
We verblijven hier 2 nachten.
Fietsen huren en fietsen rond het meer, Rofoza castle.
Na 2 nachten in het hotel worden we met een transfer opgehaald om naar Koman meer te gaan. We laten bagage in het hotel. We komen aan na 2 uur op een ferry. Naar Fierze. Dan is er een transfer die ons naar ons guesthouse brengt in Valbone in de bergen. Daar slapen we voordat we de dag erna de hike gaan doen
-
Valbonë, Albania
Rij na een vroeg ontbijt in twee uur naar Koman, waar jullie op de ferry stappen naar Fierze. De overtocht duurt ongeveer drie uur. Terwijl jullie over het prachtige meer varen kunnen jullie optimaal genieten van de adembenemende schoonheid van de Albanese Alpen. Na aankomst in Fierze is het nog een uur rijden door prachtige natuur voordat jullie in het bergdorp Valbona aankomen.
Na een nacht in Valbonë ga je de bergpas van 1811 meter over naar het volgende bergdorp
Theth. De wandelpaden zijn gemakkelijk te volgen. Je legt dan 18 kilometer af in 5 tot 7 uur. In Theth overnacht je 2 nachten. Hier geniet je van ijskoude stromende rivieren, lunch je bij de mooiste vergezichten en kijk je naar hoe herders hun kudde schapen begeleiden. Vanuit hier is een bezoek aan de Blue Eye, een kristalhelder meertje midden in het groen een echt hoogtepunt. Of je blijft gewoon rondom Theth en neemt de rust in je op. Pak bijvoorbeeld je momentje bij de beroemde dorpskerk met de bergtoppen op de achtergrond. Let op: je draagt je eigen bagage, zorg er dus voor dat je licht bepakt bent. Laat bijvoorbeeld onnodige bagage in het hotel in Shkodër.
-
Theth, Albania
Wandelen naar de Blue Eye
De hoge bergtoppen rondom Theth zijn voor iedere fanatieke wandelaar een grote verleiding,. Tegenwoordig kun je met je eigen (huur)auto naar het begin van een wandelpad van zo’n uur heen-en-terug naar de Blue Eye. Als je durft, neem dan een duik in het kristalheldere water met een waterval middenin het groen. Daarna nog niet uitgewandeld? Een 45-minuten wandeling brengt je van het pittoreske kerkje van Theth naar de Grunas-waterval..
-
Shkodër, Albania
-
Kruje, Albania
In de loop van de ochtend op weg naar Krujë, gesticht door Skanderbeg, de nationale held en leider van het Albanese verzet tegen de Ottomanen. Hij heeft er zelfs een eigen museum. Onderweg kun je een (lange) lunchstop maken bij het slow-food restaurant “Mrizi I Zanave”. Eenmaal in Krujë, op de flanken van de gelijknamige berg, heb je een schitterend uitzicht op de kust en de omgeving.
Loop in je vrije uren van de eerste dag of de tweede dag van de bazaar naar het kasteel. Hier kun je al heel wat souvenirs kopen. Voor een fantastisch uitzicht tijdens je lunch ga je naar Restaurant Alba.
Je overnacht in het historische centrum van Krujë in een comfortabel, wat grootschaliger hotel met zwembad en een prachtig uitzicht, dichtbij het Kalaja e Krujes fort. In het hotel kun je ook heerlijk lokaal eten.
Te doen: slenter door de kleurrijke bazaar die ligt aan de smalle straatjes die leiden naar de citadel.
-
Berat, Albania
Dag 1
Na het ontbijt is het ca. 2 uur rijden naar het pittoreske Berat, net als Gjirokastër op de UNESCO Werelderfgoedlijst. Het wordt ook wel de 'Stad met de Duizend Ramen' genoemd. wandel door de historische wijk Mangalem Met zijn witte huizen, lange smalle ramen en rode dakpannen is de stad een favoriet bij tekenaars en schilders. Bezoek ook het kasteel en slenter door de oude wijk Mangalem. Een populaire lokale lunchspot is restaurant Antigone, net over de voetgangersbrug naar Gorica. Je hebt dus de
gemakken van nu met de ambiance van vroegere tijden.
Het laatste traject vandaag is maar kort, in een half uurtje ben je al in het dorpje Roshnik in de heuvels ten oosten van Berat. Je overnacht in het prachtig gelegen wijnhuis / agriturismo Alpeta. ‘s Avonds is het lekker bijkomen van de inspanningen met een (of meer) sterke glaasjes zelf gestookte raki. In het prima restaurant kun je alvast een bodempje leggen.
Te doen:
- Meer bij agritururismo
- wijnproeverij
- Osumikloof (wandelen door rivier en waterval)
Dag 2
Volgende dag : na het ontbijt richting Berat. We overnachten in een karakteristiek hotel midden in de stad.
e hotel is gerenoveerd in traditionele stijl.
Wij kozen ervoor om deze dag door de straten te slenteren en aan het eind van de middag naar een uitzichtpunt te wandelen. Een prachtig uitzicht heb je vanaf de kasteelheuvel die je op bijna alle foto’s van Berat ziet staan. Je overnacht hier in een typisch Berati-huis, een combinatie van steen en hout met traditionele details.
-
Lake Ohrid, North Macedonia
Wie naar rust zoekt, zoekt naar Lin. Het Meer van Ohrid is internationaal erg bekend, maar weinigen bezoeken de Albanese oevers. Het pittoreske Lin is een vissersdorp met de ruïnes van een basiliek. Hier zie je nog de restanten van de schitterende orthodoxe mozaïeken waar de regio zo om bekend staat. In Lin regel je gemakkelijk je eigen roeiboot of kajak bij je guesthouse, zodat je op het water kunt relaxen en heerlijk kunt afkoelen in het water. Je overnacht hier in een kleinschalige guesthouse met uitzicht over het meer.
Het Meer van Ohrid is één van de oudste meren ter wereld en heeft een mysterieuze sfeer overzich hangen. Je verblijft hier de komende nachten in een kleinschalige guesthouse aan het water in Lin, een traditioneel vissersdorp. Het diepblauwe meer en de hoge bergen op deachtergrond bieden een prachtig panorama. Ga hier wat relaxen in de grote tuin of in het water.
Als we een fiets huren:
. Op het land zie je boeren aan het werk, mannen die hun geiten uitlaten en pak je op
je gemak wat willekeurige weggetjes. Langs de oever vind je genoeg verborgen strandjes en strandjes met beach clubs. Dit is een leuke, langzame manier om de omgeving te ervaren. Stel je ook zeker open naar de lokale bevolking, dan heb je zonder twijfel leuke contacten.
-
Përmet, Albania
Përmet is een verborgen parel waar natuurlijke schoonheid, wellness, cultuur en gastronomie harmonieus samenkomen. Of je nu komt voor ontspanning in warm water, actief de rivier op wilt of de locale tradities wilt ervaren – daar vind je plezier, rust en oprechte Albanese gastvrijheid.
Groeten van Brigitte(reiscie)
https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRCDbnY55PD8QTAh7QsJVq0zy9sRPpBZgGc77UhDmy5ng&s
-
Gjirokaster, Albania
Een mini-roadtrip door het ruige binnenland van Albanië staat op de planning. Je komt langs valleien en ruige rivieren over bochtige wegen, die soms best smal zijn en waarvan de staat niet is wat je het gewend bent. Wij vonden deze detour absoluut de moeite waard. Leuke stops zijn de thermale baden van Permet en de Vjosa-rivier. De Vjosa trotseer je het beste per raft. Daarom regelen wij voor je een rafting tour waar je de natuur laat zien wie hier de baas is.
Gjirokastër (zilver kasteel) is een romantisch, historisch stadje met nauwe keienstraatjes, gebouwd op een heuvel met uitzicht op het dal van de rivier de Drina. Het ontleent zijn naam aan het fort / kasteel uit de 4e eeuw. Binnen de muren kun je het wapenmuseum bezoeken en de onderliggende bunker.
Sla de oude bazaar met zijn smalle straatjes niet over. Skenduli, een van de mooist gerestaureerde huizen, is met een rondleiding te bezoeken. Vanaf de top van de obelisk, een grote witte zuil, mooi uitzicht over de zee van zware, leistenen daken.
Nog een locatie op de Werelderfgoedlijst, jullie hebben vandaag de hele dag om Gjirokastra te ontdekken. Wandel rond en bezoek verschillende bezienswaardigheden, zoals het grootste fort van Albanië met het Nationale Wapenmuseum en het Etnografisch museum dat gevestigd is in het geboortehuis van de oud-dictator Enver Hoxha. Bezoek het huis van Skendulli, één van de mooiste gebouwen in de stad, en krijg een rondleiding van de eigenaar zelf.
-
Himare, Albania
Vandaag via de kustroute van de ‘Albanese Riviera’ naar Butrint in het uiterste zuiden van het land. Hier, en in het gelijknamige omliggende Nationaal Park, liggen de ruïnes van deze door de Trojanen gestichte stad. Butrint is Unesco erfgoed en een waar archeologisch luilekkerland. O.a. het forum en het Romeins theater zijn bijzonder goed bewaard gebleven.
Rij in een paar uur de prachtige kustroute van Gjirokastra. Stop bij Porto Palermo, waar het kasteel van Ali Pasha uitkijkt over de zee, zodat het goed te verdedigen was. Rij dan naar Butrint, dat door de Trojanen is gesticht en nu werelderfgoed is. Een aanrader voor de lunch is bij de prachtige eilandjes van Ksamil, met uitzicht over Corfu. Maak nog een laatste stop bij het Blauwe Oog, dat gevormd wordt door ondergrondse bronnen.
Andere optie:
Optie A: via Butrint & kustweg (aanrader voor wie Ksamil wil overslaan)
• Route: Gjirokastër → Blue Eye → Butrint → Monastery Beach / Pulëbardha → Himarë
• Tijdsduur: ±3,5 tot 4 uur met tussenstops
• Voordeel: je combineert de rit met een bezoek aan Butrint en/of een rustige strandpauze onderweg
• Nadeel: iets langere route, maar veel afwisselender
-
Himarë, Albania
-
Tirana, Albania